Wat vraagt iedere emotie?

Er is één eenvoudig principe om alle emoties te begrijpen. Om de functie van iedere emotie heel helder voor ogen te kunnen hebben. Zodat je kunt voelen én dieper begrijpen. Kijk maar even mee in deze video van 1,5 minuut.

Na het zien van deze korte video, denk je misschien: “Wát wil er dan doorbreken naar buiten toe? Kun je een voorbeeld geven?”
En misschien denk je ook: “Echt? Zit dit principe óók achter positieve emoties?” (Hierover meer in een volgende blog.)

Ik ga je vertellen hoe ik erover denk. Ik ga je voorbeelden geven van wat er bij verschillende emoties helder wil worden, van binnen naar buiten toe. Of: van nog onbewust innerlijk weten naar je dagbewustzijn.

Maar eerst wil ik dat je dit van me weet:
Ik ga ervan uit dat onze natuurlijke gevoelsstaat licht, speels en vreugdevol is. Ik zie emoties als richtingaanwijzers, die je willen terugbrengen naar deze heerlijke gevoelsstaat.

Ik ga ervan uit dat gedachten en emoties niet ons bezit zijn. Ze komen bij ons langs via allerlei wegen: via onze opvoeding, via culturen, via de maatschappij, via belangrijke mensen in ons leven, via vorige incarnaties..

Richtingaanwijzers komen altijd op het perfecte ogenblik als mogelijkheid om die diepere harte-waarneming naar boven te krijgen in ons.

Echt harte-waarnemingen naar boven laten komen tot helemaal in je dagbewustzijn, voelt meestal pijnlijk en bevrijdend tegelijkertijd. Het vraagt namelijk van je om een stukje dagbewustzijn op te geven. Een stukje bewustzijn wat je als onderdeel van jouw ‘ik ben..’ hebt beschouwd.

Een voorbeeld nu, die je kunt invullen met ieder ding, persoon of dier die je ooit verloren hebt.
Stel je hond is overleden en je bent er verdrietig om. Die hond was je dierbaarste maatje, al die tijd dat jullie samen waren. Hij was er altijd, altijd vrolijk, altijd wilde hij wel geaaid worden, altijd lekker samen naar buiten… Je kon zo heerlijk voluit van hem houden! Zonder remmen, voorwaarden of verwachtingen… Het is helemaal ok om daar heel erg verdrietig over te zijn. Je hoeft je richtingaanwijzer niet om te hakken!!

Toch.. als we onze theorie volgen: er is een emotie, dus er is nog een andere wijsheid in je, die meer licht, speels en vreugdevol is. Binnen in je is er een andere kijk op het verlies van je hond. En die andere blik vraagt je om naar boven te mogen komen. Wat zou dat zijn? Voel je hem al?

Misschien is die andere kijk iets in deze richting:
“De liefde die ik voelde voor mijn hond moet wel zo enorm groot en warm en heerlijk zijn geweest, dat het mogelijk is om er zoveel pijn en verdriet van te hebben, nu hij weg is. Het is ongelooflijk dat er zoveel liefde in mij kan zijn! Ik ben dankbaar dat ik zo’n fijn maatje in mijn leven heb mogen ervaren en dat ik nu weet hoeveel liefde er door mij heen kan stromen.”
Voel je hoe heerlijk het is en hoe pijnlijk het kan zijn om deze visie op het verlies van je hond of iets anders dierbaars tot je door te laten dringen?

Wanneer het je lukt om zowel het grote verdriet, het gemis én de blijdschap, de dankbaarheid en de liefde in je te ervaren, dan voelt dat compleet. Je lééft, je ervaart, je verwerkt en je kunt verder met je leven met een opgeruimd hart en hoofd.
Het één is niet beter dan het andere. Beide ervaringen, het verdriet, dat voortkwam uit je persoonlijke bewustzijn en het lichte, speelse en vreugdevolle dat voortkwam uit je hartebewustzijn. Beiden zijn essentieel om innerlijk heel en compleet verder te kunnen.

Lukt het je niet om de vreugdevolle kant van je hartebewustzijn te erkennen en te verwerken, dan kan het zijn dat je in het persoonlijke verdriet blijft vastzitten. Het lukt je dan niet om echt verder te gaan in een wereld zonder je hond. Je blijft hangen. Je wilt terug! Je mist iets..
Of, wanneer het je niet lukt om je persoonlijke verdriet te erkennen en te verwerken, dan kun je in de ‘valse’ liefde en dankbaarheid gaan zitten, zonder dat die dan vaste grond heeft onder de voeten, van het erkennen van je persoonlijke blik.

Wanneer gedachten en emoties vanuit je persoonlijke blik of vanuit je hart lang niet gevoeld, begrepen en verwerkt worden, dan kunnen ze als het ware ‘neerslaan’ in je gevoelsstaat. Dan heb je als basis-gevoelsstaat niet meer dat lichte, speelse en vreugdevolle in je. In plaats daarvan is je basisgevoel misschien angstig, verdrietig, boos, verdoofd of argwanend.
Ook dan wijzen emoties je de weg terug naar dat lichte, blije en vreugdevolle, maar dan met een tussenstop bij zo’n ‘negatieve’ gevoelsstaat.

Ik ken geen betere en meer effectieve methode om beide visies op de wereld te leren omarmen dan de Completion Process. De Completion Process is een innerlijke reis, ontworpen om je weer emotioneel compleet te maken. Het geeft je de gelegenheid om alles te zien en te ervaren wat er nodig is om je weer terug te brengen bij die lichte, speelse en vreugdevolle staat van zijn. Zodat die staat van zijn je basis kan zijn.

Leave a Comment