Hoe gebruik je de kracht van beelden?

Beelden doen iets met je. Zeker empathische mensen, die heel gemakkelijk een bepaalde sfeer aanvoelen en andermans gevoel kunnen meevoelen, zullen dit herkennen.

Wat gebeurt er met je als je een foto van een kapotgeschoten huis ziet? Of als je in je hoofd een plaatje creëert van een kapotgeschoten huis? Wat gebeurt er met je als je een lieveheersbeestje ziet of eraan denkt? Of aan iets anders wat je lief en mooi vindt. Voel je wat beide beelden met je doen?

Ons hele systeem, ons lijf, onze emoties, onze gedachten, alles reageert op datgene waar we op focussen. Soms kan zelfs de ruimte waarin je bent, lijken te veranderen door hoe je erbij zit. En dan verandert het voor jou ook echt.

Als je je er bewust van bent dat je heel empatisch bent, en dus ook heel open bent voor beelden, kun je het ook vóór je laten werken.

Stel, je loopt in een winkelstraat, en je hebt last van ál die mensen om je heen. Al die wandelende verhalen, al die energieën.. Misschien kun je een zuil van licht om je heen creëren vanaf de grond (of vanaf nog dieper) tot helemaal in de hemel. De zuil is liefdevol, open en volledig in acceptatie voor alles wat er is om je heen. Tegelijkertijd houdt het licht jouw energie bij jou. Zodat je vol blijft van jouw eigen energie. Lijkt je dat niet heerlijk?

Je eigen gecreëerde beelden kunnen je enorm helpen in het dagelijks leven. En misschien ontdek je wel dat het ook heel leuk kan zijn om je verbeeldingskracht te gebruiken. Je vermogen te visualiseren. Het is een speelse manier van omgaan met de wereld. Iets wat we als kind allemaal gedaan hebben, als we aan het spelen waren. (Tenzij onze omgeving te onveilig was om te kunnen spelen.)

Ik zal nog een voorbeeld geven uit mijn eigen ervaring. Het gebeurt wel eens dat ik ergens bang voor ben. Bijvoorbeeld om van mij te laten horen in een groep. Soms wil ik gewoon graag iets zeggen. Maar zeker als dat tegen iemands haren in zou kunnen strijken, vind ik dat soms heel spannend. Hoe erg het is, is beetje afhankelijk van de persoon tegenover mij. Wat mij dan helpt, is dat ik mij voorstel dat ik een kindje (ikzelf) op schoot heb, die het eng vind om iets te vertellen. Ik praat dan met haar in mijn hoofd: “Ja, natuurlijk vind je het spannend om van je te laten horen. Ik snap helemaal dat je bang bent. Iedereen die in jouw schoenen zou staan, zou zich zo voelen. Wil je wel dat het gezegd wordt?” Als een ouder, zorg ik voor het angstige kindje en laat haar zien dat ik er onvoorwaardelijk voor haar ben.
Meestal is zelfs alleen het beeld van een kindje dat even gezien en begrepen wil worden in haar toestand, voldoende. Er daalt dan een zekere rust neer en een gevoel van verbinding met mezelf.

Soms kun je ook beelden in je eigen verbeelding vinden, die op een heel diep niveau doorwerken. Zo heb ik eens deze driehoeken gezien in mijn verbeelding.

Eerst ben ik op zoek geweest naar ‘de betekenis’. Nergens online vond ik echter precies deze vorm. Ik heb meerdere mensen gevraagd wat het is. Tot aan een geweldig channel aan toe: Pamela Aaralyn. Zij wist mij te vertellen wat de tekening betekent. En ook andere tekeningen die ik heb gemaakt. Maar ik ga het je niet vertellen. Want het heeft eigenlijk weinig betekenis. Je eigen ervaring, gevuld met jouw beelden, is het enige wat telt. Het gaat mij erom om jou met jou te verbinden. En deze tekening kan je daarbij helpen, als je het gebruikt zoals jouw eigen intuïtie je ingeeft. Je eigen nieuwsgierigheid, je eigen interesse, je eigen plezier.

Ik wil je graag uitnodigen om deze driehoeken te ervaren, naar eigen inzicht te gebruiken en te voelen wat het met je doet.

Namasté

Laat een reactie achter

nl_NLNederlands