Persoonlijk verhaal

Mijn kindjes (7&9) waren ziek thuis afgelopen week. Ik was dus ook noodgedwongen thuis… En eigenlijk vind ik dat altijd heeeerlijk!! Lekker knus in pyjama rondlopen de hele dag en veel knuffelen op de bank. Én lekker tekenen deze keer! Eindelijk heb ik deze magische mandala afgemaakt, die al een jaar ofzo half-af in een mapje zat. Hij heeft te maken met t root chakra, naar mijn idee.

Veiligheid en licht in de basis. Voel jij er iets bij? Ervaar je iets wanneer je ernaar kijkt?

Ik vind het altijd zo magisch aan creatieve projecten dat het begint met een idee, wat je een soort ‘spark’ doet voelen: Yes, dat ga ik doen! En dat je er dan aandacht aan besteedt en dat er dan iets uitkomt wat je niet had kunnen bedenken, niet exact zoals het eruit komt. Dat het resultaat je idee enorm kan overtreffen. Dat je verrast kunt worden door wat je eigen handen creëren. Dat is bij deze mandala zeker gebeurd!

Eigenlijk net zoals wanneer je je keuzes maakt in het leven. Het begint ook met een ‘yes, ik ga dit of dat proberen’ en dan besteed je er oprechte aandacht aan en dan wordt het iets. En eigenlijk altijd iets anders dan wat je precies in gedachten had. Waarom willen we dan vaak weten of iets gaat lukken? Waarom willen we zekerheid?

De wet van aantrekkingskracht geeft ons meer dan we in eerste instantie zelf kunnen bedenken. We hoeven alleen maar onze ‘vonkjes’ van blijdschap op te merken en ermee aan de slag te gaan op de één of andere manier, tot het het gewenste resultaat geeft. Hoe, maakt niet uit. Als het vonkje maar niet al te zeer ingekapseld is door overtuigingen als ‘ik kan het toch niet’ of ‘niemand zal het leuk vinden wat ik doe’ of ‘ik ben niet goed genoeg’… Dan kan het lastig worden om van je ‘vonkjes’ een vuur van mooie ervaringen te manifesteren. Van teveel inkapseling kunnen de resultaten van je acties tegenvallen of uitblijven…

Laatst had ik een klant die na twee diepgaande sessies weer zin had gekregen om haar leven vorm te geven.. (Daarvoor had ze een burnout gehad, die alweer wat beterend was ondertussen, ze had laag zelfbeeld, alsof ze niks moois verdiende, incest meegemaakt… diepe shit..!) Zij mij vroeg in ons nagesprek: “Het lijkt me heel leuk om bij een kinderdagverblijf te werken. Zal ik dat proberen.?” (Ik geef trouwens haast nooit keuze-advies!) Maar deze keer zei ik: “Ja, doe dat. Probeer het! Je weet niet of je paardrijden leuk vind, totdat je op een paard hebt gezeten..! Je moet het gewoon ervaren en dan heb je ieder moment de mogelijkheid om opnieuw te kiezen.” Ze vroeg nog of dat dan wel vervullend zou zijn? Moest ze niet iets hoger grijpen of iets meer ‘spiritueels’ doen? Nee! Gewoon je ‘joy’ volgen. Het is de kunst om de joy die vlak voor je voeten ligt op te pakken en te ervaren..!

Nu, nadat ze twee weken bij het kinderdagverblijf heeft gewerkt, kreeg ik een e-mail met een soort update van haar leven. En het ‘werk’ overtreft haar verwachtingen! Ze krijgt er juist energie ván! Ze is gelukkig daar én ze zijn gelukkig met haar! Haar perfecte baan op dit moment en ze voelt zich energiek en gelukkig. Zo’n grote ommekeer!!Ik draag deze mandala op aan zo’n ommekeer: ik wens je toe, wanneer je dit leest, dat je je veilig en geliefd voelt om je vreugde tot in je diepste basis te ervaren en te volgen <3

Misschien wil je er een poosje naar kijken, om er een gevoel of een boodschap uit te halen.

Ik heb me lang heel onveilig gevoeld in mijzelf en in de wereld. Zó onveilig dat ik altijd een muurtje van wantrouwen en kritiek klaar had staan. Lange tijd had ik dat niet eens door. Ik liet niet veel binnen en kwam er zelf ook niet uit. Ik stond niet toe dat ik me veilig voelde, want ik had genoeg bewijs dat ik niet veilig wás.

Er waren, naar mijn idee, altijd wel 1001 voorwaarden verbonden aan verbinding. Ergens zat de overtuiging dat ik mezelf moest opofferen, nep moest zijn, om verbinding te mogen maken met anderen. Pleasen, zou je heel kort kunnen zeggen…

En ik heb altijd een goede (onbewuste) neus gehad om me zo te gedragen zoals een ander wenste. Ik smolt gewoon samen met de ander en dan was ik het meest veilig. Maar waar was ik?

Ik stond niet toe dat anderen bepaalde delen van mij zagen. Ik hield zowel negatieve als positievedelen vóór me. Want ik vertrouwde mezelf en de ander niet om die delen te kunnen erkennen en ze te kunnen omvatten.

Nu zit ik in een heel andere fase, gelukkig. En ik heb heel andere ervaringen. En ik heb eens zitten nadenken hoe dat komt. Ik kwam tot deze conclusie:

Veiligheid ontstaat door verbinding.

Hoe meer je je kunt verbinden, hoe meer veiligheid je zult ervaren.

Het is het blíjvend afstoten, onteigenen, ontkennen en afkeuren van dingen en mensen die je een onveilig gevoel geven.

Wanneer je je onvoorwaardelijk kunt verbinden met je néiging iets af te stoten of met je hándeling in afkeuring, dan ontstaat er direct weer een weg terug naar verbinding.

Verbind je dus met jezelf: met je eigen wensen, je neigingen, je innerlijke verhalen, je emoties, je angsten, je gedachten, je belemmerende overtuigingen, je innerlijke kompas. Sta alles toe er te zijn. Verbind je ook met je beoordelingen van goed en fout. Blijf in de stroom van erkennen, toestaan en onvoorwaardelijk verbinden. Wat je ook tegenkomt.

Wanneer je zo alles kunt toestaan te zíjn, mag je wel in actie komen! Je hebt ieder moment de mogelijkheid om te kiezen iets te doen met wat er is. Wat is je gewenste realiteit nu? Wat kun je nu doen? Waar verlang je nu naar?

Een korte ademhalingsoefening kan je enorm helpen om terug in contact te komen met je eigen innerlijke kompas, en dus met je veiligheid. Ik heb er een video over gemaakt. Bekijk hem hier:


Wist je dat er ALTIJD een positieve intentie verborgen ligt onder ieder ‘negatief’ gevoel of gedrag? Het hoeft niet persé positief te voelen, maar de intentie is positief.

Gisteren hadden Wietse en ik Erik over de vloer. Hij gaat meedoen met ons nieuwe mentorschap-programma. (Daar vertel ik je binnenkort nog wel meer over.)

Door allerlei kleine gebeurtenissen, voelde Erik zich steeds weer onrustig. Dat zorgde ervoor dat hij niet écht aanwezig kon zijn in het moment. Hij had er zelf iedere dag last van. Ook bij ons waren er genoeg aanleidingen om onrust te ervaren. Hij liet zich afleiden door onze kat die binnenkwam. Hij raakte verward door een ‘vlokje energie’ die van mij naar hem toe ging. Middenin een gesprek waren zijn gedachten ineens bij een vriendin van hem. Ook daarvan werd hij onrustig. De hele tijd flakkerde de onrust weer op. Het was eigenlijk nooit helemaal weg.

Je moet weten dat Erik supergevoelig is voor energieën en nogal helderziend, helderwetend en heldervoelend is. Hij wil dolgraag leren leven met die gevoeligheden en ze kunnen gebruiken. Niet per se als werk, maar gewoon, om dat deel van zichzelf ook een vreugdevolle plek in zijn leven te geven. Om het te kunnen delen met anderen. Maar die onrust zat hem dus nogal in de weg.

Misschien denk je: hij kan toch gewoon zijn onrust aanvaarden? Dan heeft hij er ook geen last meer van! En ja, dan kan, maar alléén als de keuze om de onrust te aanvaarden 100% authentiek is. Anders werkt het gewoon niet. Bij Erik werkt dat in ieder geval niet, omdat het voor hem niet authentiek is. Zijn onrust vraagt om een nieuw, bewust inzicht in iets. Zolang die groei niet plaatsvindt, blijft de onrust kabbelen en krabbelen.

Erik wil juist graag rust ervaren. Het is een echte wens! En waar een wens is, is een weg, nietwaar? We zijn gister meteen met de (on)rust aan de slag gegaan.

We stapten in een kort proces, met als aanleiding dat Erik zich onrustig voelde toen hij aan een vriendin dacht. Ik heb dit proces ‘De Plons’ genoemd. Het gaat zo:

Startpunt (situatie/dynamiek & gevoel erbij) van Erik: “Ik denk aan die vriendin en voel me er onrustig door.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie om je onrustig te voelen?”

Erik: “Door de onrust kan ik me focussen.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘focussen’?

Erik: “Als ik niet gefocust ben, verzin ik dingen die er niet zijn.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van die gedachte?”

Erik: “Het maakt dat ik meer vertrouw op wat ik ervaar en binnenkrijg.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over wat jij ervaart en binnenkrijgt?”

Erik: “Ik laat te veel energieën toe, waardoor ik mij leeg voel.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van ‘te veel energieën toelaten, waardoor je je leeg voelt?”

Erik: “Ik help er anderen mee.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘anderen helpen’?”

Erik: “Anderen helpen gaat altijd ten koste van mij.” (-)

Ik: “Was is de positieve intentie om dat zo te laten gebeuren?”

Erik: “Anderen mij zo te laten gebruiken, levert mij een goed gevoel op.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over dingen die jou een goed gevoel opleveren?”

Erik: “Mijn goede gevoel gaat ten koste van anderen. Ik heb er anderen voor nodig.” (-)

Ik: “Wat is je positieve intentie om afhankelijk te zijn van anderen om je goed te voelen?”

Erik: “Ik wil graag geliefd zijn en verbinding ervaren.” (+)

Paf, daarmee valt het allemaal op zijn plaats. Er is ineens rust en sereenheid in de kamer. We kijken elkaar glimlachend aan.

Geliefd zijn en verbinding ervaren zijn basisbehoeften. Ieder onderstreept zinsdeel in de lagen die we hebben doorlopen, zijn een diepe behoefte. Het zijn heel algemene behoeften die ieder op zijn eigen manier mag vervullen.

Dit deel van het proces is heel eenvoudig, zoals je ziet. Je vraagt steeds afwisselend naar positieve intenties van negatieve dingen, en naar negatieve overtuigingen over positieve dingen. Op die manier bewandel je een zwaar ingesleten groef van zich herhalende ervaringen in je onderbewuste. De ontspanning die ontstaat, is heerlijk. De ‘herhaalgroef’ is al bijna opgelost nu.

Als je dit deel van het proces ‘De Plons’ hebt gedaan, is er nog een tweede deel. In het tweede deel kunnen alle negatieve overtuigingen nu gemakkelijk losgelaten  worden en alle positieve intenties mogen toegelaten worden. Dat gaat zo:

Zorg dat je verbonden bent met Source en Midden Aarde. Stel je een energiekanaal voor, die vanuit je hart naar beneden gaat, naar Midden Aarde, vervolgens terug naar jou, door je heen naar boven, naar Source, het veld van oneindige mogelijkheden. Zoek stuk voor stuk de energie op van iedere negatieve overtuiging, in of om je lijf heen. Bedank iedere energie en voer die af naar boven of naar beneden. Kijk maar welke kant het op wil.

Vervolgens zoek je in en om je heen naar de energie van iedere positieve intentie. Bedank de energie stuk voor stuk en nodig ze uit om helemaal in je te stromen en met je mee te leven. Zeg bij iedere energie: “Ik ben dankbaar en gelukkig dat je er bent.” Om helemaal in de lift te gaan, kun je een paar keer deze zin afmaken: “Ik ben zo dankbaar en gelukkig dat… (vul maar in)” Als je dat een stuk of tien keer hebt gedaan, voel je je waarschijnlijk ‘on top of the world’. Dat mag ook wel eens toch??!! Geniet even lekker na.

Dit is ‘De Plons’, een heel lichte methode om tot op de bodem van je onderbewuste te duiken en je te verlossen van diepe, onbewuste patronen.

Toen ik 19 was, in 1999, boekte ik een vlucht naar Australië. Ik wilde daar een jaar gaan backpacken nadat ik mijn middelbare schooldiploma had behaald. Mijn beste vriend van de middelbare ging ook. I was super enthousiast om te vertrekken over een paar weken! Ik besloot om door al mijn spullen heen te gaan voordat ik zou vertrekken. Lekker opruimen. Dingen weggooien die ik niet meer nodig had. Andere spullen in dozen doen. Meenemen wat ik nodig zou hebben in het komende jaar. Dat opruimen… hmmmm was een uitdaging voor mij. Ik begon bij het uitzoeken van kleding. Ik maakte een stapel van kleren die ik ging wegdoen. Ook een stapel ‘misschien’ waar ik nog geen beslissing over wilde nemen op dat moment. En een stapel van kleding die ik mee wilde. Zo, klaar. Geweldig! Alleen nog even door de stapel ‘misschien’ heen. Maar toen… Ik ging weer door iedere stapel heen en begon kledingstukken van de ene naar de andere stapel te verplaatsen. Steeds opnieuw en opnieuw… Totdat ik er helemaal gek van werd. Het hele gedoe maakte me boos en verdrietig. Gewoon niet te weten wat ik wilde houden, meenemen of weggooien. Ik schoot echt voor geen meter op. Ik kreeg het idee dat ik compleet vast liep en vond het ook nog eens treurig van mezelf. Hoe moeilijk kan het zijn om je kledingkast op te ruimen??? Toen herinnerde ik mij iets: mijn moeder had me pas geleden iets verteld dat ik heel fascinerend vond: ieders lichaam reageert op gedachten, etenswaar en medicijnen met een sterkere of zwakkere spierspanning. Sterk betekent ‘ja’, zwakker betekent ‘nee’. Je kunt het testen wanneer je je arm gestrekt vooruit steekt en iemand anders er zachtjes verend op laat duwen. Ik besloot te experimenteren met keuzes maken op basis van mijn spierspanning. Ik zou ieder kledingstuk oppakken, vragen stellen en mijn spierspanning testen. Omdat ik alleen was, nam ik een vrij zware lamp die ik niet kon optillen wanneer het antwoord ‘nee’ was. Als het ‘ja’ was tilde ik de lamp gemakkelijk een stukje in de lucht. Ieder kledingstuk werd zo heel gemakkelijk ingedeeld in drie stapels: meenemen, bewaren of wegdoen. Ik had geen ‘misschien’ stapeltje meer! En ik voelde me tevreden met de verdeling die ik had gemaakt. Nooit heb ik spijt gehad van een keuze die ik met de lamp heb gemaakt. Het jaar dat ik in Australië was, heb ik niks gemist. Ook daarna niet. Het voelde perfect en compleet. Dat blije, tevreden en zelfs een beetje speelse gevoel, is altijd bij me gebleven. Het is ontzettend fijn om voor jezelf de juiste keuzes te maken. Ondertussen heb ik geen lamp meer nodig. In de loop der jaren heb ik de manier van vragen stellen verfijnd. Ik hou rekening met waarheden die uit mijn schaduwkant komen. Maar de manier van eerlijke en authentieke keuzes maken is nog altijd een van mijn favoriete tools. Ik noem het nu Truth Resonance. Truth Resonance is het vermogen om je eigen waarheid te voelen in je lichaam. Ik vind dit verhelderende vermogen de meest belangrijke sensor van je innerlijke kompas, om mee verbonden te zijn. Je kunt van alles met Truth Resonance. Je kunt antwoorden krijgen op vragen uit je jeugd, over je ouders, over dingen in de wereld, over dingen in de onzichtbare wereld. Over je vermogens, talenten en passies. Ik heb een dagtraining ontworpen om Truth Resonance te leren gebruiken. Je gaat leren hoe je je waarheid kunt voelen, hoe je vragen kunt stellen, hoe je vragen kunt stellen over de antwoorden die je krijgt. En zelfs hoe je te weten komt wat je op dit moment het liefste doet. Zodat je helderheid krijgt over allerlei zaken in je leven én de flow van het nu kunt leren kennen. Truth Resonance is een heerlijk poetsdoekje voor je vermogen om in de stroom van JOY te zijn. Het eerstvolgende evenement Truth Resonance is op zaterdag 2 maart 2019 in Breda.

Beelden doen iets met je. Zeker empathische mensen, die heel gemakkelijk een bepaalde sfeer aanvoelen en andermans gevoel kunnen meevoelen, zullen dit herkennen.

Wat gebeurt er met je als je een foto van een kapotgeschoten huis ziet? Of als je in je hoofd een plaatje creëert van een kapotgeschoten huis? Wat gebeurt er met je als je een lieveheersbeestje ziet of eraan denkt? Of aan iets anders wat je lief en mooi vindt. Voel je wat beide beelden met je doen?

Ons hele systeem, ons lijf, onze emoties, onze gedachten, alles reageert op datgene waar we op focussen. Soms kan zelfs de ruimte waarin je bent, lijken te veranderen door hoe je erbij zit. En dan verandert het voor jou ook echt.

Als je je er bewust van bent dat je heel empatisch bent, en dus ook heel open bent voor beelden, kun je het ook vóór je laten werken.

Stel, je loopt in een winkelstraat, en je hebt last van ál die mensen om je heen. Al die wandelende verhalen, al die energieën.. Misschien kun je een zuil van licht om je heen creëren vanaf de grond (of vanaf nog dieper) tot helemaal in de hemel. De zuil is liefdevol, open en volledig in acceptatie voor alles wat er is om je heen. Tegelijkertijd houdt het licht jouw energie bij jou. Zodat je vol blijft van jouw eigen energie. Lijkt je dat niet heerlijk?

Je eigen gecreëerde beelden kunnen je enorm helpen in het dagelijks leven. En misschien ontdek je wel dat het ook heel leuk kan zijn om je verbeeldingskracht te gebruiken. Je vermogen te visualiseren. Het is een speelse manier van omgaan met de wereld. Iets wat we als kind allemaal gedaan hebben, als we aan het spelen waren. (Tenzij onze omgeving te onveilig was om te kunnen spelen.)

Ik zal nog een voorbeeld geven uit mijn eigen ervaring. Het gebeurt wel eens dat ik ergens bang voor ben. Bijvoorbeeld om van mij te laten horen in een groep. Soms wil ik gewoon graag iets zeggen. Maar zeker als dat tegen iemands haren in zou kunnen strijken, vind ik dat soms heel spannend. Hoe erg het is, is beetje afhankelijk van de persoon tegenover mij. Wat mij dan helpt, is dat ik mij voorstel dat ik een kindje (ikzelf) op schoot heb, die het eng vind om iets te vertellen. Ik praat dan met haar in mijn hoofd: “Ja, natuurlijk vind je het spannend om van je te laten horen. Ik snap helemaal dat je bang bent. Iedereen die in jouw schoenen zou staan, zou zich zo voelen. Wil je wel dat het gezegd wordt?” Als een ouder, zorg ik voor het angstige kindje en laat haar zien dat ik er onvoorwaardelijk voor haar ben.
Meestal is zelfs alleen het beeld van een kindje dat even gezien en begrepen wil worden in haar toestand, voldoende. Er daalt dan een zekere rust neer en een gevoel van verbinding met mezelf.

Soms kun je ook beelden in je eigen verbeelding vinden, die op een heel diep niveau doorwerken. Zo heb ik eens deze driehoeken gezien in mijn verbeelding.

Eerst ben ik op zoek geweest naar ‘de betekenis’. Nergens online vond ik echter precies deze vorm. Ik heb meerdere mensen gevraagd wat het is. Tot aan een geweldig channel aan toe: Pamela Aaralyn. Zij wist mij te vertellen wat de tekening betekent. En ook andere tekeningen die ik heb gemaakt. Maar ik ga het je niet vertellen. Want het heeft eigenlijk weinig betekenis. Je eigen ervaring, gevuld met jouw beelden, is het enige wat telt. Het gaat mij erom om jou met jou te verbinden. En deze tekening kan je daarbij helpen, als je het gebruikt zoals jouw eigen intuïtie je ingeeft. Je eigen nieuwsgierigheid, je eigen interesse, je eigen plezier.

Ik wil je graag uitnodigen om deze driehoeken te ervaren, naar eigen inzicht te gebruiken en te voelen wat het met je doet.

Namasté

“Wil je mijn lichaam zijn?” wordt me gevraagd. Ik geef Marieke een hand en zeg: “Ja, ik wil je lichaam nu zijn”. We blijven elkaars hand vasthouden en ik sluit mijn ogen. Ik sta toe dat de energie van het lichaam van de ander door mij heen stroomt. Zodra ik het gevoel is dat dat is gebeurd, laat ik haar hand los, doe mijn ogen weer open en begin te vertellen:

“Ik wil heel graag bewegen, mijn benen zijn zo onrustig. Ik wil graag bewegen en dansen. Ik wil graag lachen en dansen. Maar ik durf ook niet goed heel uitbundig te zijn. Ik wil eigenlijk nog losser zijn en meer aanwezig. Ik voel zóveel energie in mijn lijf dat ik er geen raad mee weet. Ergens ben ik echt zó bang voor die kracht. Uit frustratie en door de opgekropte energie van: ‘ik moet wat, maar ik weet me geen raad, ik weet geen uitweg’,  krab ik mezelf op mijn voorhoofd. Een soort radeloosheid overvalt me. Ik schaam me heel erg daarvoor. Maar ik kan er niks aan doen. Ik mag niet, maar ik moet gewoon…”

Ik laat de energie gaan en wacht even of er nog iets komt. Dan ga ik verder:
“Ik voel ook een heel fijne energie om mijn schouders heen, als een warme deken. Dat voelt heel rustig en fijn.”
Dan vraagt Marieke wat haar lichaam wil.
“Ik wil graag dat Marieke zichzelf, haar eigen energie, gewoon zoals die is op ieder moment, bewegend en pratend naar buiten laat komen waar andere mensen bij zijn. Ik wil ook heel graag dansen op muziek.”

Ze herkent álles van wat ik heb gezegd. De energie, het willen bewegen, de paniek, het opgesloten gevoel.. En ook het krabben en de schaamte. Met tranen in haar ogen, doet ze haar pony omhoog en ik zie ineens dat ze op haar voorhoofd heel veel opengekrabbelde pukkeltjes heeft. De rest van haar gezicht is puntgaaf. Ik had er niks van gezien, zo verstopt onder haar pony en onder concealer.

Dit is een channeling die ik heb gedaan tijdens Teal Swan’s workshop ‘The fifth element’ in München in oktober 2017.

In principe kun je ieder deel van jezelf zélf channelen. Of iemand anders kan een deel van jou channelen. Op die manier kun je een gesprek voeren met een deel van jezelf. Vooral bij innerlijke tegenstrijdigheden of ziektes is dit een supereffectieve methode. Alleen al het channelen zelf, brengt begrip en verbinding. En dus rust en genezing.

Ook tijdens 1-1 sessies kunnen jij of ik een deel van jou channelen. Zodat je dat deel begrijpt en er weer een begripvolle en liefdevolle relatie mee kunt aangaan. Na het channelen, help ik je om weer helemaal jezelf te zijn en niet ergens in te blijven hangen.

Delen die jij en ik tijdens een sessie kunnen channelen, zijn bijvoorbeeld:
• je lichaam
• je hart (door sommigen je innerlijke kind genoemd)
• een ziekte of kwaal
• een spirit guide
• een fysieke pijn
• je chakra’s
• een orgaan
• een angst
• een verlangen
• het vuur in jou
Noem het maar op…! Welk deel vraagt je aandacht?

Door een deel van jou te channelen, te visualiseren en te bevragen, gebeurt er energetisch gezien héél veel. Je gaat een geheel nieuwe band aan met dat deel van jezelf. Moeiteloos en op magische wijze veranderen er daardoor dingen in jezelf. Een fysieke klacht kan verdwijnen, doordat je snapt wat het je wil vertellen. Een blokkade kan ineens niet meer nodig zijn, waardoor de weer energie gaat stromen. En iets moois, dat vast zat, kan meer dan weer moeiteloos ruimte krijgen in je leven.

nl_NLNederlands