Ongewenst gedrag

In een besloten Facebook groep stelde iemand gisteren de vraag:

“When will I meet someone who totally gets me? People do not see me fully.”

Gezien worden, gehoord worden en begrepen worden is voor de meeste mensen het grootste verlangen in hun leven. Maar er zit een addertje onder het gras… Want, onder dit verlangen gaat nóg een verlangen schuil.

Het onderwerp past bij me. Want, gezien worden voor wie ik ben, is ook voor mij ook iets waar ik zó ontzettend naar verlangd heb in mijn leven! Omdat ik me soms ook zo ontzettend onbegrepen en alleen heb gevoeld… Ik heb ook wel eens gedacht dat niemand me ooit helemaal zou kunnen begrijpen. Ik heb het addertje uiteindelijk gevonden en onder het gras uitgehaald.

Dit is wat ik terug heb geschreven:
“I understand you want to be understood by others and you want to be seen fully. I have craved so much to be seen and understood. And still do sometimes.

Your question rises some questions in my mind:
How would you know if someone is seeing you fully or not? Do you really know what another person sees when they look at you? Is it possible for you to see another fully?

In my experience, when I can accept whatever others see in me, I feel seen. Because I have no attachment to how others see me.
When I really want others to see me in a specific way, or specific parts of me, I will probably feel partly unseen. And when this happens, I can decide to be ok about that or not. And when I am not ok, I can be ok about not being ok.”

Het ‘probleem’ helder voor ogen
Stel dus dat jij ook heel erg graag gezien wilt worden door anderen en dat je toch die ervaring niet hebt.

Als je iets weet over de Wet van Aantrekkingskracht, dan zul je dit begrijpen: een deel van jou blokkeert die ervaring van ‘gezien worden’. Dat deel heeft redenen om níet gezien te willen worden. Een deel van jou moet een match zijn met de ervaring van ‘niet gezien worden’. Of die energie nu komt van jezelf, van je opvoeding of vorige levens, blijkbaar ben je er een match mee.

Zelfs, al weet je dat, hoe kun je hiermee omgaan? Hoe kun je vrede sluiten met het verlangen gezien te worden en de ervaring van niet gezien worden?

Heb jij ook wel eens het idee dat niemand je ziet zoals je werkelijk bent? Ik ga je vertellen hoe je uit die eenzame put kunt klauteren.

Stap 1:
Zoek in jezelf twee tegenovergestelde delen. In dit voorbeeld: eentje die heel graag gezien wil worden én de tegenhanger daarvan: een deel dat juist niet gezien wil worden.

Stap 2: Leer het eerste deel beter kennen.
• Wat wil ik graag dat de ander van mij ziet? Hoe wil ik dat de ander mij ziet? Welke kwaliteiten wil ik tonen?
• Stel, dat je dit deel kon zien, hoe zou het eruit zien? Hoe gedraagt dit deel zich? Wat wil dit deel? Wat wil het niet?
• Geef toe dat je hier belang aan hecht. Als dat niet zo was, zou je niet het gevoel hebben dat iemand je niet volledig ziet.
• Vervolgens duik je hier iets dieper in, door te vragen: waarom wil ik dat een ander dat ziet van mij? Als niemand ooit dit deel van mij zou zien, waarom zou ik dat erg vinden?
Denk hierbij aan redeneringen richting nuttig zijn, goed zijn, het leven of liefde waardig zijn.
• Valideer dit deel: vertel dit deel van jezelf dat het compleet begrijpelijk en ok is dat dit deel is zoals het is.

Stap 3: Leer de tegenhanger beter kennen.
De tegenhanger is een deel van jezelf die belang heeft aan níet gezien te worden zoals je bent.
• Stel, dat je dit deel ook kunt zien, hoe zou het eruit zien? Hoe gedraagt dit deel zich?
• Vraag aan dit deel: wat is er belangrijker voor je dan gezien worden?
Is het misschien belangrijker om een gevoel van samen te hebben met de ander? En dus niet (te veel) ánders te zijn? Of is het veiliger om niks te laten zien wat je kritiek zou kunnen opleveren? Of wil je liever een gevoel van vrijheid behouden, dan dat je gezien wordt door anderen op een specifieke manier? Wanneer mensen je niet zien, kunnen ze je ook niet ‘in een hokje stoppen’. Wat is er belangrijker voor dit deel?
• Valideer dit deel. Vertel dit deel dat het, met de achtergrond en de ervaringen die het tot nu toe heeft gehad, volkomen begrijpelijk en ok is, om zo te zijn.

Stap 4: Ga in het midden staan
Zie in dat je zelf een aanwezigheid bent die beide delen ervaart. Stel je jezelf voor, terwijl je beide delen om je heen hebt. Je kunt er als het ware tussenin gaan staan, precies in het midden.
Zie in dat je (tot nu toe) onbewust vond dat je moest kiezen tussen één van de twee. In het ene moment misschien de ene, op een ander moment de andere. Óf dat je onbewust de ene altijd belangrijker vond dan de andere. Besluit dat je ze nu even belangrijk vindt. Blijkbaar heb je situaties meegemaakt waardoor deze delen uit elkaar getrokken zijn. Het was ooit nodig om die splitsing te maken.
Nu is het tijd om beide delen van jezelf te omarmen. Het is ok om je te laten bewegen door tegenovergestelde innerlijke bewegingen. Het is prima dat je soms wel en soms juist niet geneigd bent om bepaalde delen van jezelf te laten zien.
Vind rust in het midden, zodat je in vrijheid je keuze maakt over wat je laat zien.

Stap 4: Geef ook anderen vrijheid
Je kunt nu waarschijnlijk al meer én in het midden blijven én je innerlijke bewogenheid waarnemen. Kun je anderen nu ook vrij laten om door jou bewogen te worden? Kun je accepteren dat een ander iets van jou wel of niet ziet? Kun je toestaan dat iemand wel of niet bewogen wordt door jou?

Wat je antwoord ook is, het is een goed antwoord. Het enige wat je hoeft te doen, is eerlijk en open te zijn.

Stap 5: Eerlijkheid boven ‘goedheid’
En, mocht het je nu niet lukken om anderen vrij te laten, kun je er dan ok mee zijn dat je hierin óók twee tegenovergestelde delen hebt? Eentje die bereid is om de ander vrij te laten en eentje die daartoe níet bereid is. Je kunt hier op dezelfde manier mee werken als met de twee tegenovergestelde delen rondom het thema ‘gezien worden’.

Belangrijke reminder: eerlijkheid en openheid leveren je meer op dan ‘goedheid’. Delen zijn juist ooit in je onbewuste terecht gekomen omdat ze ‘slecht’ of ‘onacceptabel’ waren. Haal de addertjes onder het gras van je bewuste wensen vandaan en ontdek dat je ook de (tot nu toe) onbewuste tegenroeiers kunt begrijpen en omarmen.

Goed om te weten
Heb je érgens last van, moeite mee of lijk je maar niet verder te komen met een bepaald thema? Dan zijn er steeds twee tegenovergestelde delen aan het werk in jezelf. Twee delen die niet met elkaar of met jou (jouw beeld van jezelf) door één deur lijken te kunnen. De methode die ik hierboven heb beschreven, kun je gebruiken voor alle ‘problemen’ met bewuste wensen en onbewuste tegenroeiers. Zoek altijd naar die twee delen en bekijk ze, voel ze, valideer ze. Begrijp ze allebei volledig.

Zodat jij in dat omvattende bewustzijn vanuit het midden kunt blijven waarnemen. Je hoeft niet meer meegesleurd te worden, helemaal één kant op. Je mag vanuit het vrije midden beide kanten zien en in die vrijheid de volgende stap nemen.

Wat eronder zit, is helemaal niet zo belemmerend…! En als je dit principe snapt, en die onderstroom écht voelt in jezelf, dan ga je je anders voelen over ‘belemmeringen’ en ‘zelf-saboterend’ gedrag van jezelf.

Belemmerende overtuigingen

Belemmerende overtuigingen zijn er in vele soorten en maten. ‘Ik mag niet hard praten.’ ‘Ik moet beleefd zijn.’ ‘Ik heb een hekel aan drukte.’ ‘Ik wil dat je me altijd lief vind.’ Het zijn allerlei ‘moetjes’: regels, geboden en verboden.

In verschillende situaties zul je je houden aan verschillende regels. Thuis mag je van jezelf anders zijn dan in de bus. Ja toch??! Dat is op zich niet erg, behalve als jij je er niet goed bij voelt. Als je het leuk vindt om heel beleefd te doen als ober in een chique restaurant, dan is dat prima! Wanneer jouw gevoel over je gedrag, je gedachten, je emoties en je algehele houding speels, blij en vreugdevol is, dan is het prima.

In verschillende situaties zul je je ook emotioneel anders voelen. Dat is ook prima! Het wordt pas een probleem wanneer je je ervoor schaamt, je schuldig voelt, heel boos wordt, teneergeslagen, geshockeerd, verlamd of machteloos.

Kortom: voelt iets niet goed voor jou persoonlijk, dan heb je ergens een overtuiging waar je een belemmerende reactie op hebt. Je hebt die belemmerende reactie, omdat die overtuiging niet past bij wat er écht waar is voor jou op dat moment.

Wat is je ‘goed voelen’?

Het is belangrijk om op te merken, dat veel mensen het gevoel van ‘zich goed voelen’ associëren met een bepaalde constante of ideale toestand, mentaal en emotioneel. En, wanneer ze dan iets hebben meegemaakt wat ‘goed voelde’, proberen ze dat steeds weer te herhalen en terug te vinden. Of ze hebben gewoon een sterke voorkeur om op een bepaalde manier te zijn, omdat dat ‘goed voelt’. Meestal voelt het dan gewoon zeker en veilig.
Sommige mensen associëren ‘zich goed voelen’ met een soort innerlijke onaantastbaarheid. Of met een mentaal begrip van en overzicht over het leven. Sommigen associëren ook ‘zich goed voelen’ met alles zelf kunnen, met zich sterk voelen of met zeker weten dat ze goed kunnen presteren. Ik noem maar wat veel voorkomende voorbeelden.

Het is zo, dat je je goed kunt voelen om enthousiast te zijn het ene moment, heel kalm en relaxt het volgende en heel daadkrachtig op weer een ander moment. Je voelt je goed wanneer je handelt vanuit hoe je op dat moment werkelijk in elkaar steekt. Zonder noodzaak voor een bepaalde reactie van buitenaf, zonder noodzaak een bepaalde uitkomst te krijgen en zonder noodzaak ‘het goed te doen’.

Nóg belangrijker is het om op te merken, dat veel gedrag een poging is om ons beter te voelen. Veel gedrag is een coping-mechanisme. Een constant streven naar beter.
Bijvoorbeeld: er gebeurt iets, je wordt verdrietig en meteen ga je relativeren. Of je wordt boos. Of je gaat stil in een hoekje zitten en zegt niks meer. Dat zijn dan, zeer waarschijnlijk, allemaal pogingen om je beter te voelen. Je wilt weg van wat er is, namelijk het verdriet. Wat is er mis met verdriet voelen?

Denk maar eens aan een baby. Heeft die een mening over verdriet voelen? Nee toch? Heb jij zelf een mening over verdriet voelen? Ja toch? Ergens heb je daarmee ervaringen opgedaan, die bepaalde gedachten en emoties óver je verdriet hebben opgeleverd.

Misschien heb je de ervaring dat je gekleineerd wordt wanneer je verdrietig bent om een ‘kleinigheidje’. Of misschien heb je geleerd om stoer te zijn. Of misschien heb je de ervaring dat verdriet je gewoon niet verder helpt. Wanneer je zulk soort gedachten óver je gedrag of je emoties of je gedachten of je fantasieën opmerkt, dan kom je toch weer terug bij het onderwerp ‘belemmerende overtuigingen’!

Omdraaien tot positieve overtuigingen?

Je kunt er zowat éindeloos mee bezig zijn om álle belemmerende overtuigingen op te sporen en te ontkrachten door ze om te draaien tot positieve gedachten.

Belemmerende overtuigingen opsporen en omdraaien, is een uitstekende oefening! Je wordt er heel eerlijk van tegenover jezelf, je raakt losser in alle patronen die je persoonlijkheid nu opbouwen (vastzetten…?) én je creëert nieuwe gedachten over jezelf en de wereld. Het is heel fijn en nuttig om te doen.

Ik heb zelf een proces ontwikkeld om dieper in je belemmerende overtuigingen door te dringen, wat ik ‘De Plons’ heb genoemd. Kijk maar eens naar mijn artikelen daarover: ‘De Plons’ – je diepste positieve intentie opduiken & ‘Verlos jezelf van diepe, onbewuste patronen’.

Je stelt je eigen gedachten daarin steeds twee vragen: ‘Wat is mijn beperkende gedachte daarover?’ En vervolgens: ‘Wat is de positieve intentie om dat te denken?’ Dat doe je totdat je voelt dat je bij de positieve kern bent gekomen.

Focus op positieve intentie

Ik merk dat één onderdeel van dit ‘werk’ vaak het moeilijkste is om in door te dringen: namelijk de positieve gedachte die je had/hebt om een belemmerende overtuiging aan te (blijven) nemen als waarheid.

Vraag jezelf eens: Wat leverde het me op om te gaan geloven dat

– ik niet goed genoeg was?
– een deel van mij niet OK was?
– ik niet zoveel ruimte moest innemen?
– geen fouten mag maken?
– niet kan kiezen?
– niemand van me houdt zoals ik ben?
– ik niet rijk mag zijn?
– ik niet gelukkig mag zijn om … te doen?
Om een aantal voorbeelden te noemen…

Geen enkel gedrag, handeling, emotie of gedachte zou je hoeven ‘inkapselen’ met een beperkende overtuiging. Het is gewoon een stroom van ervaringen die je opdoet. Je hoeft van je ziel of van je hogere zelf of van iets dergelijks niet zus of zo te zijn of zus of zo te handelen.
Dus wáárom nam je dit soort regels aan als (tijdelijke) waarheid? Wat is/was de positieve intentie daarachter?

Het maakt niet uit welke 1001 belemmerende overtuigingen je kunt vinden in jezelf. De positieve intenties die erachter zitten zijn níet 1001 verschillende intenties. De reden om belemmerende overtuigingen te aanvaarden, is heel kort samen te vatten. En, wanneer je ‘De Plons’ doet, en daardoor door allerlei lagen van belemmerende gedachten heen zou breken, dan zou je deze positieve intentie ook vinden aan het einde:

We willen verbinding

We willen liefde ervaren. En liefde kan alleen in verbinding ontstaan. Het is het omvatten van alles wat we zijn. Door jezelf en/of door een ander. We willen begrepen worden. Je begrepen voelen, ontstaat alleen in verbinding. We willen gehoord worden. Ook dat kan alleen in verbinding gebeuren. We willen gezien worden in alles wat we zijn. Alleen mogelijk in verbinding. We willen vrede ervaren. Alleen mogelijk in verbinding met alles wat er is… Enzovoort. Uiteindelijk willen we vanuit verbinding alles ervaren.

Verbinding ervaren

Het is heel eenvoudig: we hebben ons in allerlei bochten gewrongen door belemmerende overtuigingen als waarheid aan te nemen, om zoveel mogelijk verbinding en daardoor liefde te kunnen ervaren. Verbinding is nodig om te overleven. Verbinding is de nr. 1 behoefte van een baby en dat blijft zo gedurende ons leven. Ook al willen we dat soms liever niet toegeven. Verbinding is veiligheid. Liefde kan alleen stromen in verbinding. En je eigen essentie kun je alleen in zelfliefde voelen en ervaren, wanneer je ermee in verbinding bent!

We zijn natuurlijk op atomair niveau en op een hoger spiritueel niveau altijd 100% verbonden met elkaar. Maar in onze 3d ervaring zeker niet altijd. Iedereen voelt zich wel eens verloren, overbodig of een boosdoener die liefst weg moet.

Je kunt je ook afvragen of het wel liefde was die je kreeg toen je opgroeide, wanneer hij niet ónvoorwaardelijk was. Maar je deed het met wat je kon krijgen. Want je had en hebt verbinding nodig. Je paste je aan, zo goed als je kon. Dat heeft je levenservaring gevormd en vormt je ervaringen tot op de dag van vandaag.
En zie je nu hoe je door die vóórwaardelijke liefde besloten hebt om zelf óók voorwaarden te stellen aan jouw verbinding met jezelf en de wereld? Daar zijn ze: belemmerende overtuigingen.

Is niet-verbonden zijn mogelijk?

Belemmerende overtuigingen zijn dus manieren om je op een andere manier te verbinden dan voor jou persoonlijk wenselijk is. En dat voel je in je hele lijf. Dat voelt niet speels, licht en vreugdevol. Wanneer je wel in overeenstemming met jouw essentie/ziel verbinding maakt met de wereld, dan voelt dat wel goed.

Laten we nog een gedachtestapje verder gaan. Haat zonder verbinding is onmogelijk. Boos op iemand zijn, zonder verbinding, is onmogelijk. Verdrietig zijn over een verlies, zonder nog een verbinding, is onmogelijk. Geen enkele emotie, gedachte of mening, is mogelijk zonder verbinding. Het gaat dus eigenlijk niet eens om wel/geen verbinding. Wanneer iets in je bewustzijn is, is er verbinding. Alleen misschien niet op een voor jouw ‘voorkeursmanier’. Het levert niet de ervaring op die je graag wilt.

Ons zwart-wit denken, onze neiging tot polarisatie, wil wel eens tegen ons een sneer geven over dit gedachtengoed: ‘Oh, dan wil je dus altijd dat het op jouw manier gaat? Oh, dan wil je dus altijd je goed voelen? Nou, succes…!’

Nee, het gaat er niet eens om, om altijd blij, opgewekt en goedgemutst te zijn. Je ziel komt hier om van alles te ervaren. Alles mag. Niks is uiteindelijk goed of fout. Je bent altijd in verbinding met wat er ook maar is in je bewustzijn.

Het gaat erom om dat te erkennen: ik wil verbinding ervaren op een bepaalde manier. En ik heb net gezegd dat je eigenlijk altijd al verbinden bent met alles…! Dus wáár wil een mens dan verbinding mee ervaren?

Als je altijd al verbonden was… waarmee wil je je dan verbinden?

Ik geloof dat ieder mens op zijn/haar eigen manier verbinding wil ervaren met de stroom van vreugde die alles onvoorwaardelijk doordringt. Die vreugde stroomt door iedereen heen. En via iedereen vraagt die stroom om een andere, eigenzinnige, afgestemde expressie in de wereld.

Onvoorwaardelijk verbonden zijn met alles wat iemand is, levert vreugde op. Je eigen weg vinden in een wereld met 1001 mogelijkheden, levert vreugde op. Alles wat iemand anders is kunnen omvatten in alle openheid, levert vreugde op. We willen ons verbinden met onszelf, met andere mensen, dieren, planten, energieën en alle dingen in de wereld. Ik wil verbinding ervaren met datgene waar ik me toe aangetrokken voel. Op de manier waarop ik het wil ervaren.

Je bent altijd al verbonden en tegelijkertijd zoeken we verbinding met onze eigen persoonlijke stroom van vreugde. Om die stroom, die er ook altijd al is, in het 3d aardse leven ook echt te ervaren.

Het gaat erom om te onderkennen dat je iets wil ervaren, dat je de keuze hebt om dingen te doen in deze tijd-ruimte-aarde, en dat je bij machte bent om jóuw manier van verbinding met het leven te ervaren. Je mág blij, speels en vreugdevol zijn. Je mág dankbaar en blij zijn.

Belemmerende overtuigingen opruimen kan je daarbij zeker helpen. Wanneer je dit allemaal weet en voelt, kun je je misschien zelfs meer speels en vreugdevol voelen over wat je ook maar meemaakt.

Een voorbeeld van hoe een emotie-flow kan gaan in openheid en speelsheid. Er gebeurt iets en je wordt boos. Gedachte daarover: Wow, ik ben boos. Wat een ervaring! En wow wat vind ik het ongemakkelijk dat ik zo boos ben! Wat een intens gevoel, dat ongemak… En vervolgens: wow wat voel ik veel schaamte over mijn ongemak! Jemigdepemig, wat een rollercoaster. En dan misschien: Ik zou toch best boos mogen zijn in deze situatie?? Iedereen in mijn schoenen zou nu boos zijn, zich er ongemakkelijk bij voelen en zich daarover schamen. Wat denk ik nou eigenlijk nog meer over deze situatie, waardoor ik er zo boos over ben geworden? Zie ik misschien niet wat ik hierin kan doen? Ah, ik zie het toch! Durf ik dat? Oei spannend en ja, dat ga ik doen!
Gedurende deze hele flow, blijf de stroom van lichtheid en speelsheid voelbaar.

Dan is er weer de vraag: wat is de positieve intentie om me er zo bij te voelen? Wat levert het me op?

Wanneer je bezig bent met belemmerende overtuigingen, bekijk dan hoe ze je hebben willen helpen om te voldoen aan je behoefte aan verbinding.
Dat verzacht je blik naar alles wat je wilt en mag opruimen aan belemmerende overtuigingen. En het valideert je werkelijke behoefte om onvoorwaardelijke verbinding te ervaren.

Een Completion Process helpt je dat je de imprint van een heel pakket aan niet-authentieke en dus belemmerende overtuigingen, instant te veranderen.

Ik heb al zoveel wonderen zien gebeuren voor mijn ogen…!
• Van slachtofferhouding naar een pro-actieve houding…
• Van angst een slechte moeder te zijn en geen werk te hebben, naar succesvolle schrijfster en schrijftrainster (eigen ondernemer geworden)…
• Van controlfreak naar genieter…
• Van alle verantwoordelijkheid op zich nemen…(moetenmoetenmoeten) naar zelf spelen en nieuwe dingen aangaan, voor plezier en voldoening…
• Van schuldgevoel en daardoor geen aangename toekomst willen zien, naar zich goed voelen en verder willen…
• Van nooit met het échte zelf contact durven maken naar de moed hebben om écht te zijn, eigen mening te geven.
• Van volger van schaarse mogelijkheden, naar creator van eindeloze mogelijkheden.

En die laatste geldt voor mijzelf zeker 🙂

Welke ommezwaai zou jij willen maken? Welke last wil je wel eens afleggen?

Vraag eens een gratis kennismakingsgesprek aan of neem direct een Completion Process om die ommezwaai te gaan maken.

In mijn blog over de Safe Haven meditatie vertelde ik over hoe je een ervaring kunt creëren door middel van je verbeelding. Hoe je de ervaring van vrijheid, van overvloed of verbinding kunt laten ontstaan in je verbeelding.

Ik weet dat veel mensen vinden dat je jezelf voor de gek houdt op die manier. Je verbeelding is toch niet echt?? Of wel soms!!?? Nou… eigenlijk wel! Voor je fysieke ervaring is het hélemaal echt. Het zijn immers je gedachten en emoties die je fysieke ervaring kleuren. Het maakt niet uit of die gedachten en emoties opkomen vanuit de ‘realiteit’ of vanuit verbeelding. Anyway.. ik wil het hierover hebben:

In plaats van met je verbeelding nieuwe ervaringen te creëren, kun je ook oude ervaringen benaderen met je verbeelding. Oude ervaringen die nog in je systeem zijn blijven ‘hangen’.

We hebben allemaal als baby en als kind en soms ook op latere leeftijd ervaringen gehad die zijn blijven hangen in ons systeem. Of we hebben ze gewoon geërfd. Die zorgen er dan voor dat je steeds in bepaalde situaties op een bepaalde manier denkt en voelt. Ook je fysiologie, de automatische processen in je lijf, reageren constant op de aanwezigheid van die vastzittende energieën. Daardoor ontstaan dan kwalen of ziekten of gemoedstoestanden die we als onprettig ervaren.

Vaak weten we niet bewust wat de gedachten en emoties zijn, die ons ziek of bedrukt maken. We weten niet precies wat de energie is, die vast zit in ons. Anders hadden we het gemakkelijk kunnen oplossen! We weten het vaak niet meer, omdat we het niet aankonden, toen iets overweldigends ons overkwam. Het is stilletjes verhuisd naar ons onderbewuste.

Zoals gezegd, kun je je verbeelding gebruiken om deze onbewuste en vastzittende energieën te benaderen. Wat in je onderbewuste terecht is gekomen door energetische erfenis of door onverwerkte ervaringen, kun je vaak wel gemakkelijk benaderen met je verbeelding, in combinatie met je gevoel. Je werkt dan om je eigen logische brein heen, die zich ooit juist als taak had gesteld je te beschermen voor die zware en onprettige energieën.

Energieën die vast zitten, zijn bijna altijd te vertalen in geboden en verboden. Je mag iets niet of je moet iets.

Verboden zijn bijvoorbeeld: Je mag bijvoorbeeld niet boos zijn. Je mag niet huilen. Je mag maar met één iemand tegelijk contact hebben. Je mag niet veel geld hebben. Ik mag mijn mening niet geven.

Of geboden: je moet altijd hard zijn voor jezelf. Je moet alleen kunnen leven. Je moet je huis netjes hebben. Je moet altijd vriendelijk zijn.

Dit soort overtuigingen heeft bijna iedereen wel en we vinden het misschien zelfs wel gewoon normaal en sociaal wenselijk.

Maar er zijn ook ‘vertalingen’ van vastzittende energie die wél voor problemen zorgen. Ik kom ze maak al te vaak tegen tijdens 1-1 sessies:
Relaties mogen geen toekomst hebben.
Niemand mag mijn liefde ontvangen.
Ik mag geen fijn leven hebben en genieten.
Ik mag mijn intuïtie niet vertrouwen.
Ik mag geen angst tonen.

Ik moet óf op iemand neerkijken óf naar iemand opkijken.
Ik moet de ander altijd voorop stellen.
Ik ben een goed mens als ik geen liefde toelaat.
Ik moet opgaan in de groep.
Ik moet mezelf straffen.
Als ik iets krijg, moet ik méér teruggeven.
Ik moet zwijgen over ongewenste zaken.

Of andere belemmerende overtuigingen:
Mijn creaties zijn niks waard.
Ik hoor er niet bij.
Niemand houdt van mij.
Als ik rijk wordt, steel ik van anderen.
Mijn lijf is vies.
Sex willen is zondig.
Er is geen ruimte voor mij.
Niemand ziet mij voor wie ik ben.

Bewúst zijn we het waarschijnlijk allemaal niet eens met al deze stellingen, geboden en verboden. Helemaal geërfde energieën zijn vaak erg ver weggestopt, omdat we ons er helemaal niet mee kunnen identificeren. Maar áls ze in je systeem vast zitten, dan hebben ze invloed op je. Ik noem ze vaak je tegenroeiers. Want ze houden je tegen, ze maken dat je je zwaar voelt, slecht of een buitenbeentje. En uiteindelijk (of nu al) kunnen ze zorgen voor fysieke of mentale kwalen en ziekten.

Voordat deze tegenroeiers vertaald kunnen worden in woorden, is het vaak makkelijker om een energie te vertalen in kleuren, vormen en bewegingen. Juist die onbestendige gemoedstoestanden, die niet echt als jóu voelen, maar die er wel zijn, kun je vaak makkelijk benaderen met je verbeelding.

Het proces van een Completion Process is erop gericht om de dynamiek van deze vastzittende energieën te op te sporen en te transformeren. Zodat de tegenroeiers écht voor altijd omkeren en met je mee willen varen op de stroom van je leven. Hoe meer tegenroeiers je doet omkeren, hoe meer je leven als een stroom van passende ervaringen is.

Om dit verhaal te delen met de wereld.

Tegelijkertijd vind ik het zó mooi om dit soort magische gesprekken te kunnen hebben met mijn kinderen!

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan.

“Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Want die heb ik al zó lang en het was mijn eerste lievelingsknuffel!Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels écht he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dan ben ik bang dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

Ze is een beetje radeloos. Ze denkt even, en vertelt dan verder:
“Eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief.Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder op hun eigen manier. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”
Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste isniet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief…

Als ze even stopt, zeg ik: “Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding… En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.
“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als jeeen heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:
“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van álje knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haarlijfje ontspant.

“Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder datik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan. “Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels echt he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

“En eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief. Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”

Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste is niet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief… Als ze even stopt, zeg ik:

“Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding. En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.

“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als je een heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:

“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van ál je knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haar lijfje ontspant.

“Ik snap het. Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder dat ik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

Vaak denken mensen angstig dat (een deel van) onze diepste beweegredenen negatief zijn en slecht. Zeker als het om negatief gedrag gaat. Maar dat is helemaal niet zo! Onder ieder gedrag zit een positieve intentie. Ieder gedrag dient je op een bepaalde manier.

Dat iets je dient, betekent niet dat het ook meteen positief is. Want als je je verstopt, omdat je daardoor confrontatie kunt vermeiden, is dat nog niet meteen positief. Het voelt bij lange na niet positief! Er hangt dan nog zoveel omheen..

Daarom is je DIEPSTE positieve intentie ook zo belangrijk om te leren vinden. Die voelt wél altijd positief. Die voelt zelfs heerlijk en krachtig. Puur en authentiek.

Ik heb een eenvoudige, heel diepgaande oefening voor je om je diepste positieve intentie achter ieder gedrag te ontdekken. Je komt in ongeveer 15-30 minuten uit op de bodem van je onderbewuste: bij je diepste positieve wensen, verlangens en behoeften!

Je oordeel over negatief gedrag zal wegsmelten als sneeuw voor de zon! Je kunt DIRECT je positieve intentie gaan ervaren, inplaats van via een enorme, onbewuste omweg. Je kunt je positieve intenties gaan vieren.

Je kunt deze oefening het beste opschrijven.


De Plons gaat zo:

  1. Waar heb je last van?
    Je benoemt een negatieve situatie óf negatief gedrag van jezelf. Iets waar je een hekel aan hebt, iets waar je weerstand tegen hebt of iets wat wringt. Gewoon iets negatiefs.
    Voorbeeld:
    Mij wordt gevraagd om een positieve emotie te voelen in mijn lijf.
  2. Wat is je negatieve overtuiging over de situatie of het gedrag?Voorbeeld:
    (-) Ik kan geen emoties voelen in mijn lijf. Ik denk dat is het niet kan of het niet goed doe. (-)
  3. Op welke manier dient het je om deze overtuiging te hebben?Voorbeeld:
    (+) Het houdt me veilig door niet zomaar iets positiefs te kunnen ervaren. (+)
  4. Herhaal de vragen 3. en 4. tot je uitkomt bij de diepste positieve intentie. Daarbij voel je meestal ineens een grote rust, liefde en sereenheid.

Vervolg voorbeeld:
(-) Positieve dingen zijn moeilijk te ervaren met andere mensen.

(+) Dan hoef ik niet de angst voor oordelen van andere mensen onder ogen te komen.

(-) Er komt altijd een moment dat de oordelen van andere mensen over mij neerbuigend, pesterig en denigrerend zijn.

(+) Dan hoef ik geen moeite te doen om mijzelf te laten zien. Dan mag ik opgeven. Dan is het gerechtvaardigd om niks te doen.

(-) Als ik mijzelf laat zien, ontstaat er afstand tussen mij en de ander. Het betekent dat ik anders ben dan de ander, en dat doet zeer.

(+) Ik wil graag verbinding en blijven ervaren met andere mensen. Iets waar niks persoonlijks tussen zit.


Bij die laatste positieve intentie ontstaat er een plotselinge rust en een ontlading. Dat is het signaal dat we zijn uitgekomen bij de diepste intentie in dit verhaal, een puur verlangen naar verbinding. Iets wat hopelijk iedere pasgeboren baby ervaart en gegund wordt. Iets wat het pure hart graag wil ervaren in deze wereld.

Wat is ervoor nodig om dat hartsverlangen waarheid te maken? Waar zit de energie of de deur waarmee het mogelijk is om verbinding met andere mensen te ervaren, zonder dat er iets persoonlijks tussen zit?

Wist je dat er ALTIJD een positieve intentie verborgen ligt onder ieder ‘negatief’ gevoel of gedrag? Het hoeft niet persé positief te voelen, maar de intentie is positief.

Gisteren hadden Wietse en ik Erik over de vloer. Hij gaat meedoen met ons nieuwe mentorschap-programma. (Daar vertel ik je binnenkort nog wel meer over.)

Door allerlei kleine gebeurtenissen, voelde Erik zich steeds weer onrustig. Dat zorgde ervoor dat hij niet écht aanwezig kon zijn in het moment. Hij had er zelf iedere dag last van. Ook bij ons waren er genoeg aanleidingen om onrust te ervaren. Hij liet zich afleiden door onze kat die binnenkwam. Hij raakte verward door een ‘vlokje energie’ die van mij naar hem toe ging. Middenin een gesprek waren zijn gedachten ineens bij een vriendin van hem. Ook daarvan werd hij onrustig. De hele tijd flakkerde de onrust weer op. Het was eigenlijk nooit helemaal weg.

Je moet weten dat Erik supergevoelig is voor energieën en nogal helderziend, helderwetend en heldervoelend is. Hij wil dolgraag leren leven met die gevoeligheden en ze kunnen gebruiken. Niet per se als werk, maar gewoon, om dat deel van zichzelf ook een vreugdevolle plek in zijn leven te geven. Om het te kunnen delen met anderen. Maar die onrust zat hem dus nogal in de weg.

Misschien denk je: hij kan toch gewoon zijn onrust aanvaarden? Dan heeft hij er ook geen last meer van! En ja, dan kan, maar alléén als de keuze om de onrust te aanvaarden 100% authentiek is. Anders werkt het gewoon niet. Bij Erik werkt dat in ieder geval niet, omdat het voor hem niet authentiek is. Zijn onrust vraagt om een nieuw, bewust inzicht in iets. Zolang die groei niet plaatsvindt, blijft de onrust kabbelen en krabbelen.

Erik wil juist graag rust ervaren. Het is een echte wens! En waar een wens is, is een weg, nietwaar? We zijn gister meteen met de (on)rust aan de slag gegaan.

We stapten in een kort proces, met als aanleiding dat Erik zich onrustig voelde toen hij aan een vriendin dacht. Ik heb dit proces ‘De Plons’ genoemd. Het gaat zo:

Startpunt (situatie/dynamiek & gevoel erbij) van Erik: “Ik denk aan die vriendin en voel me er onrustig door.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie om je onrustig te voelen?”

Erik: “Door de onrust kan ik me focussen.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘focussen’?

Erik: “Als ik niet gefocust ben, verzin ik dingen die er niet zijn.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van die gedachte?”

Erik: “Het maakt dat ik meer vertrouw op wat ik ervaar en binnenkrijg.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over wat jij ervaart en binnenkrijgt?”

Erik: “Ik laat te veel energieën toe, waardoor ik mij leeg voel.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van ‘te veel energieën toelaten, waardoor je je leeg voelt?”

Erik: “Ik help er anderen mee.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘anderen helpen’?”

Erik: “Anderen helpen gaat altijd ten koste van mij.” (-)

Ik: “Was is de positieve intentie om dat zo te laten gebeuren?”

Erik: “Anderen mij zo te laten gebruiken, levert mij een goed gevoel op.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over dingen die jou een goed gevoel opleveren?”

Erik: “Mijn goede gevoel gaat ten koste van anderen. Ik heb er anderen voor nodig.” (-)

Ik: “Wat is je positieve intentie om afhankelijk te zijn van anderen om je goed te voelen?”

Erik: “Ik wil graag geliefd zijn en verbinding ervaren.” (+)

Paf, daarmee valt het allemaal op zijn plaats. Er is ineens rust en sereenheid in de kamer. We kijken elkaar glimlachend aan.

Geliefd zijn en verbinding ervaren zijn basisbehoeften. Ieder onderstreept zinsdeel in de lagen die we hebben doorlopen, zijn een diepe behoefte. Het zijn heel algemene behoeften die ieder op zijn eigen manier mag vervullen.

Dit deel van het proces is heel eenvoudig, zoals je ziet. Je vraagt steeds afwisselend naar positieve intenties van negatieve dingen, en naar negatieve overtuigingen over positieve dingen. Op die manier bewandel je een zwaar ingesleten groef van zich herhalende ervaringen in je onderbewuste. De ontspanning die ontstaat, is heerlijk. De ‘herhaalgroef’ is al bijna opgelost nu.

Als je dit deel van het proces ‘De Plons’ hebt gedaan, is er nog een tweede deel. In het tweede deel kunnen alle negatieve overtuigingen nu gemakkelijk losgelaten  worden en alle positieve intenties mogen toegelaten worden. Dat gaat zo:

Zorg dat je verbonden bent met Source en Midden Aarde. Stel je een energiekanaal voor, die vanuit je hart naar beneden gaat, naar Midden Aarde, vervolgens terug naar jou, door je heen naar boven, naar Source, het veld van oneindige mogelijkheden. Zoek stuk voor stuk de energie op van iedere negatieve overtuiging, in of om je lijf heen. Bedank iedere energie en voer die af naar boven of naar beneden. Kijk maar welke kant het op wil.

Vervolgens zoek je in en om je heen naar de energie van iedere positieve intentie. Bedank de energie stuk voor stuk en nodig ze uit om helemaal in je te stromen en met je mee te leven. Zeg bij iedere energie: “Ik ben dankbaar en gelukkig dat je er bent.” Om helemaal in de lift te gaan, kun je een paar keer deze zin afmaken: “Ik ben zo dankbaar en gelukkig dat… (vul maar in)” Als je dat een stuk of tien keer hebt gedaan, voel je je waarschijnlijk ‘on top of the world’. Dat mag ook wel eens toch??!! Geniet even lekker na.

Dit is ‘De Plons’, een heel lichte methode om tot op de bodem van je onderbewuste te duiken en je te verlossen van diepe, onbewuste patronen.

nl_NLNederlands