Meditatie

Mijn kindjes (7&9) waren ziek thuis afgelopen week. Ik was dus ook noodgedwongen thuis… En eigenlijk vind ik dat altijd heeeerlijk!! Lekker knus in pyjama rondlopen de hele dag en veel knuffelen op de bank. Én lekker tekenen deze keer! Eindelijk heb ik deze magische mandala afgemaakt, die al een jaar ofzo half-af in een mapje zat. Hij heeft te maken met t root chakra, naar mijn idee.

Veiligheid en licht in de basis. Voel jij er iets bij? Ervaar je iets wanneer je ernaar kijkt?

Ik vind het altijd zo magisch aan creatieve projecten dat het begint met een idee, wat je een soort ‘spark’ doet voelen: Yes, dat ga ik doen! En dat je er dan aandacht aan besteedt en dat er dan iets uitkomt wat je niet had kunnen bedenken, niet exact zoals het eruit komt. Dat het resultaat je idee enorm kan overtreffen. Dat je verrast kunt worden door wat je eigen handen creëren. Dat is bij deze mandala zeker gebeurd!

Eigenlijk net zoals wanneer je je keuzes maakt in het leven. Het begint ook met een ‘yes, ik ga dit of dat proberen’ en dan besteed je er oprechte aandacht aan en dan wordt het iets. En eigenlijk altijd iets anders dan wat je precies in gedachten had. Waarom willen we dan vaak weten of iets gaat lukken? Waarom willen we zekerheid?

De wet van aantrekkingskracht geeft ons meer dan we in eerste instantie zelf kunnen bedenken. We hoeven alleen maar onze ‘vonkjes’ van blijdschap op te merken en ermee aan de slag te gaan op de één of andere manier, tot het het gewenste resultaat geeft. Hoe, maakt niet uit. Als het vonkje maar niet al te zeer ingekapseld is door overtuigingen als ‘ik kan het toch niet’ of ‘niemand zal het leuk vinden wat ik doe’ of ‘ik ben niet goed genoeg’… Dan kan het lastig worden om van je ‘vonkjes’ een vuur van mooie ervaringen te manifesteren. Van teveel inkapseling kunnen de resultaten van je acties tegenvallen of uitblijven…

Laatst had ik een klant die na twee diepgaande sessies weer zin had gekregen om haar leven vorm te geven.. (Daarvoor had ze een burnout gehad, die alweer wat beterend was ondertussen, ze had laag zelfbeeld, alsof ze niks moois verdiende, incest meegemaakt… diepe shit..!) Zij mij vroeg in ons nagesprek: “Het lijkt me heel leuk om bij een kinderdagverblijf te werken. Zal ik dat proberen.?” (Ik geef trouwens haast nooit keuze-advies!) Maar deze keer zei ik: “Ja, doe dat. Probeer het! Je weet niet of je paardrijden leuk vind, totdat je op een paard hebt gezeten..! Je moet het gewoon ervaren en dan heb je ieder moment de mogelijkheid om opnieuw te kiezen.” Ze vroeg nog of dat dan wel vervullend zou zijn? Moest ze niet iets hoger grijpen of iets meer ‘spiritueels’ doen? Nee! Gewoon je ‘joy’ volgen. Het is de kunst om de joy die vlak voor je voeten ligt op te pakken en te ervaren..!

Nu, nadat ze twee weken bij het kinderdagverblijf heeft gewerkt, kreeg ik een e-mail met een soort update van haar leven. En het ‘werk’ overtreft haar verwachtingen! Ze krijgt er juist energie ván! Ze is gelukkig daar én ze zijn gelukkig met haar! Haar perfecte baan op dit moment en ze voelt zich energiek en gelukkig. Zo’n grote ommekeer!!Ik draag deze mandala op aan zo’n ommekeer: ik wens je toe, wanneer je dit leest, dat je je veilig en geliefd voelt om je vreugde tot in je diepste basis te ervaren en te volgen <3

Misschien wil je er een poosje naar kijken, om er een gevoel of een boodschap uit te halen.

Ik heb me lang heel onveilig gevoeld in mijzelf en in de wereld. Zó onveilig dat ik altijd een muurtje van wantrouwen en kritiek klaar had staan. Lange tijd had ik dat niet eens door. Ik liet niet veel binnen en kwam er zelf ook niet uit. Ik stond niet toe dat ik me veilig voelde, want ik had genoeg bewijs dat ik niet veilig wás.

Er waren, naar mijn idee, altijd wel 1001 voorwaarden verbonden aan verbinding. Ergens zat de overtuiging dat ik mezelf moest opofferen, nep moest zijn, om verbinding te mogen maken met anderen. Pleasen, zou je heel kort kunnen zeggen…

En ik heb altijd een goede (onbewuste) neus gehad om me zo te gedragen zoals een ander wenste. Ik smolt gewoon samen met de ander en dan was ik het meest veilig. Maar waar was ik?

Ik stond niet toe dat anderen bepaalde delen van mij zagen. Ik hield zowel negatieve als positievedelen vóór me. Want ik vertrouwde mezelf en de ander niet om die delen te kunnen erkennen en ze te kunnen omvatten.

Nu zit ik in een heel andere fase, gelukkig. En ik heb heel andere ervaringen. En ik heb eens zitten nadenken hoe dat komt. Ik kwam tot deze conclusie:

Veiligheid ontstaat door verbinding.

Hoe meer je je kunt verbinden, hoe meer veiligheid je zult ervaren.

Het is het blíjvend afstoten, onteigenen, ontkennen en afkeuren van dingen en mensen die je een onveilig gevoel geven.

Wanneer je je onvoorwaardelijk kunt verbinden met je néiging iets af te stoten of met je hándeling in afkeuring, dan ontstaat er direct weer een weg terug naar verbinding.

Verbind je dus met jezelf: met je eigen wensen, je neigingen, je innerlijke verhalen, je emoties, je angsten, je gedachten, je belemmerende overtuigingen, je innerlijke kompas. Sta alles toe er te zijn. Verbind je ook met je beoordelingen van goed en fout. Blijf in de stroom van erkennen, toestaan en onvoorwaardelijk verbinden. Wat je ook tegenkomt.

Wanneer je zo alles kunt toestaan te zíjn, mag je wel in actie komen! Je hebt ieder moment de mogelijkheid om te kiezen iets te doen met wat er is. Wat is je gewenste realiteit nu? Wat kun je nu doen? Waar verlang je nu naar?

Een korte ademhalingsoefening kan je enorm helpen om terug in contact te komen met je eigen innerlijke kompas, en dus met je veiligheid. Ik heb er een video over gemaakt. Bekijk hem hier:


Het creëren van een Safe Haven is een onderdeel van de Completion Process (CP). Dit instant transformerende proces is nog altijd mijn favoriete methode om oude energieën, trauma’s en belemmerende overtuigingen op te ruimen, zodat je weer verfrist verder kunt. Het proces haalt je essentie naar boven: speelsheid, lichtheid en vrijheid. Het transformeert oude bagage tot nieuwe levensenergie.

Eén van mijn favoriete onderdelen, het laatste onderdeel van de CP, is de Safe Haven. Dat is een mentale ruimte waarin je tijdens een 1-1 sessie de CP afrondt met een soort ritueel tussen innerlijke delen die je bent tegengekomen tijdens de CP. Er is ruimte voor integratie en loslaten. Het is vaak het meest lichte en speelse deel van CP. Het is de plek waar je de verandering in je systeem al direct kunt ervaren.

Hier krijg je toegang tot deze meditatie.

Ook los van een 1-1 sessie is de Safe Haven een heerlijke ruimte om je verbeelding de vrije teugel te geven!

Wist je dat je verbeelding je altijd een bepaalde fysieke ervaring geeft die superwaardevol kan zijn? Ook al is het slechts verbeelding? Onze verbeelding heeft namelijk heel direct invloed op ons lijf en op onze beleving van de wereld.

Stel je maar eens voor dat je een citroen hebt. Maak het zo echt mogelijk. Je neemt de citroen in je hand, snijdt hem doormidden en bijt in een van de helften. Zuur…!! Je zult waarschijnlijk al snel voelen dat het water je in de mond loopt! Natuurlijk is er geen echt citroensap in je mond en toch reageerde je lijf!

Je lichaam maakt geen onderscheid tussen realiteit en verbeelding. Beiden worden beleefd via ons lichaam. De fysiologie van ons lichaam reageert op beiden op een vergelijkbare manier.

Daarom is het ook zo lekker om tijd door te brengen in een mentale ruimte, zoals een Safe Haven. Het brengt instant een ervaring van veiligheid, ruimte en oneindige mogelijkheden om in vrijheid te creëren wat je maar wilt.

Als je bijvoorbeeld ‘s morgens even een bezoekje van 5 minuten brengt aan je Safe Haven, dan neem je de energie van die ervaring met je mee gedurende de dag.

Je kunt van alles doen in je Safe Haven, door vragen te stellen aan je verbeelding. Je verbeelding vult je vragen altijd in, precies passend voor jou op dat moment.

Wanneer je in je Safe Haven bent aangekomen, kun je aan je verbeelding vragen: hoe ziet mijn ideale werk of bedrijf eruit? En dan creëer je een paadje dat naar je ideale bedrijf toe gaat. Je gaat op weg over dat pad. Even verderop zie je jouw bedrijf opdoemen en je loopt ernaartoe en gaat naar binnen.

Stel jezelf iedere vraag die maar in je opkomt. Hoe is de entree? Hoe zien de ramen eruit? Hoe voelt het er? Zijn er meerdere ruimtes? Wat gebeurt er allemaal? Hoe en waar wordt de geldstroom beheerd? Waar kloppen klanten aan? Wat geef ik klanten? Hoe voel ik mij daar in dat bedrijfspand?

Steeds laat je je verbeelding invulling geven en je laat je rondleiden in het bedrijf.

Wanneer iets je niet zint, vraag je wat er nodig is om het wél wenselijk te krijgen. Kun je die gewenste aanpassing doen? Misschien is er moed voor nodig of een hulpbron. Wie of wat heb je nodig? Klopt dat? En dan kijk je hoe je verbeelding het gaat aanpassen voor je.

Natuurlijk betekent het niet dat alles wat je in je verbeelding ziet, ook werkelijkheid moet worden! Dan zou ik zelf in een bos moeten gaan wonen, met een sfinx, met engelen, en met een enorm wit bedrijfspand met grote, koepelvormige ramen en wuivende gordijnen, haha! Nee, het gaat vooral om de emotionele dynamiek en de gevoelsstaten die je ervaart bij de verbeelding van antwoorden op je vragen. Het gaat om eventuele benodigdheden opsporen, zodat je die wel in het echt voor jezelf kunt realiseren.

Blijf open en nieuwsgierig en je zult versteld staan van wat je verbeelding je allemaal kan vertellen!

Over relaties, je familie, je huis, kinderen of ouders, een nieuwe baan… Je verbeelding is een eindeloze bron van inspiratie en informatie.

Ik hoop van harte dat je jezelf de tijd gunt om deze ruimte te laten ontstaan in jezelf. En ik hoop ook dat je er af en toe eens naar terug gaat, in rust en ontspanning. Gewoon een paar minuutjes voor een minivakantie of om je verbeelding je nieuwe dingen te laten vertellen.

Ik hoor heel graag hoe het je vergaat! Laat een reactie achter, of stuur me een berichtje op lianne@studiozwaluw.nl.

Beelden doen iets met je. Zeker empathische mensen, die heel gemakkelijk een bepaalde sfeer aanvoelen en andermans gevoel kunnen meevoelen, zullen dit herkennen.

Wat gebeurt er met je als je een foto van een kapotgeschoten huis ziet? Of als je in je hoofd een plaatje creëert van een kapotgeschoten huis? Wat gebeurt er met je als je een lieveheersbeestje ziet of eraan denkt? Of aan iets anders wat je lief en mooi vindt. Voel je wat beide beelden met je doen?

Ons hele systeem, ons lijf, onze emoties, onze gedachten, alles reageert op datgene waar we op focussen. Soms kan zelfs de ruimte waarin je bent, lijken te veranderen door hoe je erbij zit. En dan verandert het voor jou ook echt.

Als je je er bewust van bent dat je heel empatisch bent, en dus ook heel open bent voor beelden, kun je het ook vóór je laten werken.

Stel, je loopt in een winkelstraat, en je hebt last van ál die mensen om je heen. Al die wandelende verhalen, al die energieën.. Misschien kun je een zuil van licht om je heen creëren vanaf de grond (of vanaf nog dieper) tot helemaal in de hemel. De zuil is liefdevol, open en volledig in acceptatie voor alles wat er is om je heen. Tegelijkertijd houdt het licht jouw energie bij jou. Zodat je vol blijft van jouw eigen energie. Lijkt je dat niet heerlijk?

Je eigen gecreëerde beelden kunnen je enorm helpen in het dagelijks leven. En misschien ontdek je wel dat het ook heel leuk kan zijn om je verbeeldingskracht te gebruiken. Je vermogen te visualiseren. Het is een speelse manier van omgaan met de wereld. Iets wat we als kind allemaal gedaan hebben, als we aan het spelen waren. (Tenzij onze omgeving te onveilig was om te kunnen spelen.)

Ik zal nog een voorbeeld geven uit mijn eigen ervaring. Het gebeurt wel eens dat ik ergens bang voor ben. Bijvoorbeeld om van mij te laten horen in een groep. Soms wil ik gewoon graag iets zeggen. Maar zeker als dat tegen iemands haren in zou kunnen strijken, vind ik dat soms heel spannend. Hoe erg het is, is beetje afhankelijk van de persoon tegenover mij. Wat mij dan helpt, is dat ik mij voorstel dat ik een kindje (ikzelf) op schoot heb, die het eng vind om iets te vertellen. Ik praat dan met haar in mijn hoofd: “Ja, natuurlijk vind je het spannend om van je te laten horen. Ik snap helemaal dat je bang bent. Iedereen die in jouw schoenen zou staan, zou zich zo voelen. Wil je wel dat het gezegd wordt?” Als een ouder, zorg ik voor het angstige kindje en laat haar zien dat ik er onvoorwaardelijk voor haar ben.
Meestal is zelfs alleen het beeld van een kindje dat even gezien en begrepen wil worden in haar toestand, voldoende. Er daalt dan een zekere rust neer en een gevoel van verbinding met mezelf.

Soms kun je ook beelden in je eigen verbeelding vinden, die op een heel diep niveau doorwerken. Zo heb ik eens deze driehoeken gezien in mijn verbeelding.

Eerst ben ik op zoek geweest naar ‘de betekenis’. Nergens online vond ik echter precies deze vorm. Ik heb meerdere mensen gevraagd wat het is. Tot aan een geweldig channel aan toe: Pamela Aaralyn. Zij wist mij te vertellen wat de tekening betekent. En ook andere tekeningen die ik heb gemaakt. Maar ik ga het je niet vertellen. Want het heeft eigenlijk weinig betekenis. Je eigen ervaring, gevuld met jouw beelden, is het enige wat telt. Het gaat mij erom om jou met jou te verbinden. En deze tekening kan je daarbij helpen, als je het gebruikt zoals jouw eigen intuïtie je ingeeft. Je eigen nieuwsgierigheid, je eigen interesse, je eigen plezier.

Ik wil je graag uitnodigen om deze driehoeken te ervaren, naar eigen inzicht te gebruiken en te voelen wat het met je doet.

Namasté

nl_NLNederlands