Emotionele intelligentie

De meeste mensen noemen iets karma, wanneer het lijkt alsof iets, wat ze in het verleden gedaan hebben, weer bij hun terug komt. Je hebt iets goeds gedaan en daarom heb je het nu goed. Of andersom: je hebt ooit iets slechts gedaan en nu wordt jij zelf slecht behandeld.

Karma

Ik ben benieuwd hoe jij over karma denkt. Wat is je concept? Hoe werkt het? Wat kun je doen om karma vóór je te laten werken? En: hoe voel je je over jouw concept van karma? Misschien voel je wel meerdere dingen, bijvoorbeeld: gelatenheid, zekerheid, irritatie… En misschien ook: blij, enthousiast, strijdlustig… Je kunt je antwoord kwijt in de comments onderaan 🙂

Wet van Aantrekkingskracht

De meeste mensen die ik spreek over karma, zijn ook geïnteresseerd in de Wet van Aantrekkingskracht. Ze willen een fijner leven manifesteren. En dat kan ook! Want hoe meer je een bepaalde energie bij je kunt leren dragen, hoe meer je ervaringen zult hebben in die energie. Dus als je ‘oefent’ met je heel rijk te voelen, dan zal de realiteit van je leven daarop volgen. En dan zul je rijkdom aantrekken.

De andere kant

Maarrr… het is ook nodig om aan de andere kant van karma en de wet van aantrekkingskracht te kijken. Hoe belemmert het je? Hoe haal je jezelf en anderen soms onderuit? Wat geef je door aan anderen? Waarin blijf je rondjes draaien?

Patronen

De meeste mensen hebben toch óók een ietwat beklemmend gevoel bij het idee van karma. Helemaal wanneer ze bezig zijn met zichzelf als kind van hun eigen ouders of wanneer ze zelf kinderen hebben. Omdat ze zien dat ze bepaalde patronen hebben meegekregen en die ook weer doorgeven. Dat zijn lang niet altijd fijne dingen…

Gelatenheid

Naast het beklemmende gevoel rondom karma, zie ik ook vaak gelatenheid. Zo van: ‘het is gewoon zo’. We moeten er maar het beste van maken hier op aarde. Onder dit gevoel zit een zekere machteloosheid, waardoor er ook geen beweging meer mogelijk of nodig is. En, of mensen het nu doorhebben of niet, helemaal onderaan die ‘gelaten’ kant, zit een energie van ‘niet willen leven’. Niet je eigen ervaringsrealiteit willen creëren, omdat het te onmogelijk, eenzaam, moeilijk, nutteloos of iets dergelijks lijkt. En die energie is heel zwaar. Haast iedereen wil ervan wegblijven, belachelijk maken of gewoon ontkennen. Maar ondertussen wordt het steeds onbewust doorgegeven…

Sleutel

Nu ik dit allemaal gezegd heb, wil ik je graag een sleutel in handen geven. Zodat je jezelf kunt begrijpen in ieder gevoel. In iedere handeling, in iedere karmische belasting en met iedere poging om de Wet van Aantrekkingskracht vóór je te laten werken. De basis om die sleutel te gebruiken, is het principe dat ik je uitleg in de video. Ik hoop dat je je er wat lichter en vrijer door voelt, omdat je een sleutel in handen hebt om zelf karma op te lossen.

Het principe dat ik in de video uitleg, verheldert waarom mensen elkaar zo veel pijn kunnen doen. Keer op keer op keer.

Het verklaart waarom een pester vaak zelf ook gaat anderen pesten (of zichzelf de grond in pest). Het verklaart waarom een ouder, die zelf als kind geslagen is, vaak ook de eigen kinderen slaat (of zichZelf naar binnen slaat…).

Opgeruimd

Veel mensen zitten vast in oude karmische patronen, door onverwerkte emoties en gevoelsstaten. Dan blijven die beperkende patronen doorstromen naar volgende generaties. Ze blijven rondjes draaien tussen ouders en kinderen, tussen partners, tussen iedereen waar je mee omgaat. Het mag echt een keer opgeruimd worden.


Het principe van karma en onverwerkte emoties en gevoelsstaten, verklaart waarom emotionele vrijheid zo lastig is om te ervaren. Begrijp je dit principe, dan kun je het eindeloze herhalen stoppen en je innerlijke vrijheid tegemoet wandelen. En tegelijkertijd het patroon van een ander blussen.

Droppen

Wist je dat je het heel duidelijk kunt leren voelen, wanneer iemand anders probeert om karma bij je te ‘droppen’. Het is alsof er een energetische windvlaag op je af komt. Die windvlaag vraagt je om een bepaalde reactie, vanuit een bepaalde emotionele toestand, die op dat moment helemaal niet klopt voor jou persoonlijk.

Vrijheid

En, wanneer je je hiervan bewust bent, kun je er ook in innerlijke vrijheid op leren reageren. Daarmee stop je het eindeloze herhalen én je bevrijd minstens twee mensen van dit patroon. Namelijk jijzelf en die ander. En misschien wel een hele familielijn.

Leren

Ik wéét dat veel mensen dit soort dingen kunnen voelen én er bevrijdend mee om kunnen leren gaan. Vaak is het alleen een kwestie van bevestiging en begeleiding.

Patronen

Zit jij ook wel eens vast in patronen, waarvan je wéét of vermoed dat ze zulke herhaalde karmische patronen zijn? En ben jij moedig genoeg om ballast van je rug af te nemen? Wil je de sleutel om karma op te lossen, leren gebruiken?

Aan de slag

Wil je nu direct aan de slag? Misschien is een sessie met Completion Process iets voor je! Vraag eens een kennismakingsgesprek aan via mijn contactpagina.

In een besloten Facebook groep stelde iemand gisteren de vraag:

“When will I meet someone who totally gets me? People do not see me fully.”

Gezien worden, gehoord worden en begrepen worden is voor de meeste mensen het grootste verlangen in hun leven. Maar er zit een addertje onder het gras… Want, onder dit verlangen gaat nóg een verlangen schuil.

Het onderwerp past bij me. Want, gezien worden voor wie ik ben, is ook voor mij ook iets waar ik zó ontzettend naar verlangd heb in mijn leven! Omdat ik me soms ook zo ontzettend onbegrepen en alleen heb gevoeld… Ik heb ook wel eens gedacht dat niemand me ooit helemaal zou kunnen begrijpen. Ik heb het addertje uiteindelijk gevonden en onder het gras uitgehaald.

Dit is wat ik terug heb geschreven:
“I understand you want to be understood by others and you want to be seen fully. I have craved so much to be seen and understood. And still do sometimes.

Your question rises some questions in my mind:
How would you know if someone is seeing you fully or not? Do you really know what another person sees when they look at you? Is it possible for you to see another fully?

In my experience, when I can accept whatever others see in me, I feel seen. Because I have no attachment to how others see me.
When I really want others to see me in a specific way, or specific parts of me, I will probably feel partly unseen. And when this happens, I can decide to be ok about that or not. And when I am not ok, I can be ok about not being ok.”

Het ‘probleem’ helder voor ogen
Stel dus dat jij ook heel erg graag gezien wilt worden door anderen en dat je toch die ervaring niet hebt.

Als je iets weet over de Wet van Aantrekkingskracht, dan zul je dit begrijpen: een deel van jou blokkeert die ervaring van ‘gezien worden’. Dat deel heeft redenen om níet gezien te willen worden. Een deel van jou moet een match zijn met de ervaring van ‘niet gezien worden’. Of die energie nu komt van jezelf, van je opvoeding of vorige levens, blijkbaar ben je er een match mee.

Zelfs, al weet je dat, hoe kun je hiermee omgaan? Hoe kun je vrede sluiten met het verlangen gezien te worden en de ervaring van niet gezien worden?

Heb jij ook wel eens het idee dat niemand je ziet zoals je werkelijk bent? Ik ga je vertellen hoe je uit die eenzame put kunt klauteren.

Stap 1:
Zoek in jezelf twee tegenovergestelde delen. In dit voorbeeld: eentje die heel graag gezien wil worden én de tegenhanger daarvan: een deel dat juist niet gezien wil worden.

Stap 2: Leer het eerste deel beter kennen.
• Wat wil ik graag dat de ander van mij ziet? Hoe wil ik dat de ander mij ziet? Welke kwaliteiten wil ik tonen?
• Stel, dat je dit deel kon zien, hoe zou het eruit zien? Hoe gedraagt dit deel zich? Wat wil dit deel? Wat wil het niet?
• Geef toe dat je hier belang aan hecht. Als dat niet zo was, zou je niet het gevoel hebben dat iemand je niet volledig ziet.
• Vervolgens duik je hier iets dieper in, door te vragen: waarom wil ik dat een ander dat ziet van mij? Als niemand ooit dit deel van mij zou zien, waarom zou ik dat erg vinden?
Denk hierbij aan redeneringen richting nuttig zijn, goed zijn, het leven of liefde waardig zijn.
• Valideer dit deel: vertel dit deel van jezelf dat het compleet begrijpelijk en ok is dat dit deel is zoals het is.

Stap 3: Leer de tegenhanger beter kennen.
De tegenhanger is een deel van jezelf die belang heeft aan níet gezien te worden zoals je bent.
• Stel, dat je dit deel ook kunt zien, hoe zou het eruit zien? Hoe gedraagt dit deel zich?
• Vraag aan dit deel: wat is er belangrijker voor je dan gezien worden?
Is het misschien belangrijker om een gevoel van samen te hebben met de ander? En dus niet (te veel) ánders te zijn? Of is het veiliger om niks te laten zien wat je kritiek zou kunnen opleveren? Of wil je liever een gevoel van vrijheid behouden, dan dat je gezien wordt door anderen op een specifieke manier? Wanneer mensen je niet zien, kunnen ze je ook niet ‘in een hokje stoppen’. Wat is er belangrijker voor dit deel?
• Valideer dit deel. Vertel dit deel dat het, met de achtergrond en de ervaringen die het tot nu toe heeft gehad, volkomen begrijpelijk en ok is, om zo te zijn.

Stap 4: Ga in het midden staan
Zie in dat je zelf een aanwezigheid bent die beide delen ervaart. Stel je jezelf voor, terwijl je beide delen om je heen hebt. Je kunt er als het ware tussenin gaan staan, precies in het midden.
Zie in dat je (tot nu toe) onbewust vond dat je moest kiezen tussen één van de twee. In het ene moment misschien de ene, op een ander moment de andere. Óf dat je onbewust de ene altijd belangrijker vond dan de andere. Besluit dat je ze nu even belangrijk vindt. Blijkbaar heb je situaties meegemaakt waardoor deze delen uit elkaar getrokken zijn. Het was ooit nodig om die splitsing te maken.
Nu is het tijd om beide delen van jezelf te omarmen. Het is ok om je te laten bewegen door tegenovergestelde innerlijke bewegingen. Het is prima dat je soms wel en soms juist niet geneigd bent om bepaalde delen van jezelf te laten zien.
Vind rust in het midden, zodat je in vrijheid je keuze maakt over wat je laat zien.

Stap 4: Geef ook anderen vrijheid
Je kunt nu waarschijnlijk al meer én in het midden blijven én je innerlijke bewogenheid waarnemen. Kun je anderen nu ook vrij laten om door jou bewogen te worden? Kun je accepteren dat een ander iets van jou wel of niet ziet? Kun je toestaan dat iemand wel of niet bewogen wordt door jou?

Wat je antwoord ook is, het is een goed antwoord. Het enige wat je hoeft te doen, is eerlijk en open te zijn.

Stap 5: Eerlijkheid boven ‘goedheid’
En, mocht het je nu niet lukken om anderen vrij te laten, kun je er dan ok mee zijn dat je hierin óók twee tegenovergestelde delen hebt? Eentje die bereid is om de ander vrij te laten en eentje die daartoe níet bereid is. Je kunt hier op dezelfde manier mee werken als met de twee tegenovergestelde delen rondom het thema ‘gezien worden’.

Belangrijke reminder: eerlijkheid en openheid leveren je meer op dan ‘goedheid’. Delen zijn juist ooit in je onbewuste terecht gekomen omdat ze ‘slecht’ of ‘onacceptabel’ waren. Haal de addertjes onder het gras van je bewuste wensen vandaan en ontdek dat je ook de (tot nu toe) onbewuste tegenroeiers kunt begrijpen en omarmen.

Goed om te weten
Heb je érgens last van, moeite mee of lijk je maar niet verder te komen met een bepaald thema? Dan zijn er steeds twee tegenovergestelde delen aan het werk in jezelf. Twee delen die niet met elkaar of met jou (jouw beeld van jezelf) door één deur lijken te kunnen. De methode die ik hierboven heb beschreven, kun je gebruiken voor alle ‘problemen’ met bewuste wensen en onbewuste tegenroeiers. Zoek altijd naar die twee delen en bekijk ze, voel ze, valideer ze. Begrijp ze allebei volledig.

Zodat jij in dat omvattende bewustzijn vanuit het midden kunt blijven waarnemen. Je hoeft niet meer meegesleurd te worden, helemaal één kant op. Je mag vanuit het vrije midden beide kanten zien en in die vrijheid de volgende stap nemen.

Oefening ‘Vrede vinden in gevoelens en emoties’

Deze oefening kan je helpen om omvattender te zijn met jezelf. Geen delen van jezelf meer ontkennen, wegmoffelen, onteigenen, negeren of veroordelen. Jij, inclusief alles! Durf je het aan?

Deze oefening is voor jou geknipt, wanneer je

  • Merkt dat een bepaald gevoel of een bepaalde emotie steeds maar blijft terugkomen
  • Merkt dat je ‘verkeerde’ keuzes maakt, terwijl je érgens beter weet
  • Last hebt van gevoelens of emoties van anderen
  • Liefst probeert (bepaalde) emoties te ontwijken of niet te voelen
  • Benieuwd bent naar een gevoel van vrede

Duurt een kwartiertje tot een half uur, gok ik. Pen en papier is handig!
Onderaan vind je een voorbeeld!!

Stap 1 – Benoem een aanleiding
Denk aan iets van jezelf of iemand anders waar je een emotionele reactie op hebt. Of denk aan een gevoel of emotie die je soms dwars zit of waar je bij een ander last van hebt. Graag iets wat op een schaal van 0-10, een 8 of hoger aan heftigheid is voor je.

Schrijf het kort op (aanrader!)

Bijvoorbeeld zo:
– Ik heb een hekel aan…
– Ik vind het moeilijk wanneer…
– Ik vind het verschrikkelijk als iemand anders …

Stap 2 – Benoem je gevoel
Ik voel me hierbij …
Ik voel me daardoor …

Stap 3 – Beschrijf je neiging of reactie
Mijn neiging is hierdoor…
Ik reageer …

Stap 4 – Valideer jezelf
Zeg tegen jezelf:
‘Iedereen in mijn schoenen zou zich zo voelen.’
‘Het is volkomen terecht dat ik me zo voel.’
‘Ik keur mijzelf, mijn neiging/reactie en mijn emotie/gevoel volledig goed.’

Stap 5
Vraag jezelf: Kan ik er vrede mee hebben dat ik zo reageert, wanneer ik de in stap 1 gekozen aanleiding ervaar?

Belangrijk: Ieder antwoord is goed! Of je nu ja of nee zegt op een vraag, beide zijn perfect. Zelfs oneerlijkheid is goed. Merk je neiging om oneerlijk te zijn op en vind je eerlijke antwoord.

‘JA, ik kan er vrede mee hebben’
Sta dan toe dat de vrede je helemaal omvat en overspoelt. Geniet ervan! Je bent klaar. (Of je begint opnieuw met een ander gevoel of emotionele reactie.)

‘NEE, ik kan er geen vrede mee hebben’
Ga verder met stap 6.

Stap 6 – Vind meer lagen van emoties en reacties om te valideren
Herhaal de vier vragen over de aanleiding die je hebt gekozen:
A – Hoe voel ik mij hier ook over?
B – Wat is mijn neiging daardoor?
C – Valideer iedere nieuwe laag van gevoel/emotionele reactie en neigingen.
D – Kan ik er vrede mee hebben dat ik me er zo bij voel en die neigingen heb? Ja of nee?

Noot: dit kan een hele lange lijst worden. Dat is heel gewoon! Laat je verrassen. Ga door tot je al je reacties en neigingen hebt gezien, (gevalideerd (goedgekeurd) en vrede hebt mogen ervaren.

Voorbeeld:

Aanleiding: Ik heb er een hekel aan als mensen zich niet aan hun woord houden.

(A) Ik word daar enorm boos van!
(B) Mijn neiging is om het hele huis kort en klein te slaan.
(C) Validatie: ik keur mijzelf en mijn boosheid helemaal goed.
(D) Kan ik er vrede mee hebben dat ik boos word wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt? Nee. Nog niet.

(A) Ik voel me ook nietig, niets betekenend, wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt. Mijn neiging is, om nooit meer op iemand te zullen rekenen. Nooit meer verwachtingen van die persoon te hebben en niet echt meer verbinding aan te gaan. En ook bij anderen op mijn hoede te zijn.
(B) Ik begrijp mezelf compleet, dat ik mijn zo nietig voel en al deze neigingen heb, wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt.
(C) Kan ik er nu vrede mee hebben? Nee.

(A) Ik voel mij ook nog heel alleen, in de steek gelaten wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt.
(B) Ik krijg de neiging om alles zelf te doen en alleen dingen aan te gaan als ik het heel zeker weet, dat ik het kan en dat het gaat lukken.
(C) Ik omarm mezelf helemaal in dat alleen-gevoel en met de neiging om het allemaal zelf voor mekaar te krijgen.
(D) Kan ik er vrede mee hebben dat ik me zo voel? Nee nog steeds niet.

(A) Ik voel ook nog een wanhopige schaamte, wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt. Alsof ik het niet waard ben om iets voor te doen wat beloofd is!
(B) Ik krijg de neiging om altijd heel erg goed mijn best te doen, zodat anderen bij mij willen zijn en naar me toe komen om verbinding te zoeken. Zodat ik zelf iemand mag kiezen of afwijzen.
(C) Ik begrijp helemaal dat ik me wanhopig voel en zelf aan het roer wil staan van keuzes maken.
(D) Kan ik er vrede mee hebben? Nee nog altijd niet.

(A) Ik ben ook bang wanneer iemand zich niet aan zijn woord houdt.
(B) Ik krijg de neiging om zelf niets te beloven. Niets in de toekomst voor me te zien voor mezelf. Ik wil nooit of te nimmer zelf de oorzaak zijn dat ik me zelf niet aan mijn woord houdt.
(C) Iedereen in mijn schoenen zou zich zo voelen en deze neiging hebben.
(D) Kan ik er vrede mee hebben zo? Ja…

Als je zover bent en vrede ervaart, ontstaan er vaak lichte, ‘upliftende’ innerlijke bewegingen. Misschien ontstaat er ruimte voor een verlangen naar verbinding, liefdevolle zelfzorg, compassie voor fouten maken, stevigheid in het eigen zijn… Misschien voel je en zie je weer het lichtje dat je in handen hebt gekregen, om iets mee te doen, iets mee te ervaren.

Belangrijk!
Soms kunnen mensen geen rust ervaren tijdens een oefening als deze. Het maakt niet uit hoe hard ze hun best doen.

Als je jezelf herkent als iemand die gewoon geen vrede kan voelen in emoties en je eigen reacties, stel jezelf dan de volgende vraag: kan ik helemaal oké zijn met mezelf, terwijl ik geen vrede voel?

Waarschijnlijk niet?

Stel jezelf de volgende vraag: kan ik helemaal oké zijn over het feit dat ik niet oké ben omdat ik geen vrede kan voelen? Kortom: kan ik het oké vinden dat ik niet oké ben? Een deel van jullie zal nu ja moeten zeggen. Valideer dit deel van jou.

Je zou kunnen voelen dat je al snel weer terugschakelt naar een deel van jou dat echt graag oké wil zijn. Erken dat je twee tegengestelde innerlijke delen hebt. Een die zich ok wil voelen en een die ok wil zijn, terwijl hij zich niet ok voelt. Het is volkomen normaal dat er paradoxale onderdelen in zitten.

Wat eronder zit, is helemaal niet zo belemmerend…! En als je dit principe snapt, en die onderstroom écht voelt in jezelf, dan ga je je anders voelen over ‘belemmeringen’ en ‘zelf-saboterend’ gedrag van jezelf.

Belemmerende overtuigingen

Belemmerende overtuigingen zijn er in vele soorten en maten. ‘Ik mag niet hard praten.’ ‘Ik moet beleefd zijn.’ ‘Ik heb een hekel aan drukte.’ ‘Ik wil dat je me altijd lief vind.’ Het zijn allerlei ‘moetjes’: regels, geboden en verboden.

In verschillende situaties zul je je houden aan verschillende regels. Thuis mag je van jezelf anders zijn dan in de bus. Ja toch??! Dat is op zich niet erg, behalve als jij je er niet goed bij voelt. Als je het leuk vindt om heel beleefd te doen als ober in een chique restaurant, dan is dat prima! Wanneer jouw gevoel over je gedrag, je gedachten, je emoties en je algehele houding speels, blij en vreugdevol is, dan is het prima.

In verschillende situaties zul je je ook emotioneel anders voelen. Dat is ook prima! Het wordt pas een probleem wanneer je je ervoor schaamt, je schuldig voelt, heel boos wordt, teneergeslagen, geshockeerd, verlamd of machteloos.

Kortom: voelt iets niet goed voor jou persoonlijk, dan heb je ergens een overtuiging waar je een belemmerende reactie op hebt. Je hebt die belemmerende reactie, omdat die overtuiging niet past bij wat er écht waar is voor jou op dat moment.

Wat is je ‘goed voelen’?

Het is belangrijk om op te merken, dat veel mensen het gevoel van ‘zich goed voelen’ associëren met een bepaalde constante of ideale toestand, mentaal en emotioneel. En, wanneer ze dan iets hebben meegemaakt wat ‘goed voelde’, proberen ze dat steeds weer te herhalen en terug te vinden. Of ze hebben gewoon een sterke voorkeur om op een bepaalde manier te zijn, omdat dat ‘goed voelt’. Meestal voelt het dan gewoon zeker en veilig.
Sommige mensen associëren ‘zich goed voelen’ met een soort innerlijke onaantastbaarheid. Of met een mentaal begrip van en overzicht over het leven. Sommigen associëren ook ‘zich goed voelen’ met alles zelf kunnen, met zich sterk voelen of met zeker weten dat ze goed kunnen presteren. Ik noem maar wat veel voorkomende voorbeelden.

Het is zo, dat je je goed kunt voelen om enthousiast te zijn het ene moment, heel kalm en relaxt het volgende en heel daadkrachtig op weer een ander moment. Je voelt je goed wanneer je handelt vanuit hoe je op dat moment werkelijk in elkaar steekt. Zonder noodzaak voor een bepaalde reactie van buitenaf, zonder noodzaak een bepaalde uitkomst te krijgen en zonder noodzaak ‘het goed te doen’.

Nóg belangrijker is het om op te merken, dat veel gedrag een poging is om ons beter te voelen. Veel gedrag is een coping-mechanisme. Een constant streven naar beter.
Bijvoorbeeld: er gebeurt iets, je wordt verdrietig en meteen ga je relativeren. Of je wordt boos. Of je gaat stil in een hoekje zitten en zegt niks meer. Dat zijn dan, zeer waarschijnlijk, allemaal pogingen om je beter te voelen. Je wilt weg van wat er is, namelijk het verdriet. Wat is er mis met verdriet voelen?

Denk maar eens aan een baby. Heeft die een mening over verdriet voelen? Nee toch? Heb jij zelf een mening over verdriet voelen? Ja toch? Ergens heb je daarmee ervaringen opgedaan, die bepaalde gedachten en emoties óver je verdriet hebben opgeleverd.

Misschien heb je de ervaring dat je gekleineerd wordt wanneer je verdrietig bent om een ‘kleinigheidje’. Of misschien heb je geleerd om stoer te zijn. Of misschien heb je de ervaring dat verdriet je gewoon niet verder helpt. Wanneer je zulk soort gedachten óver je gedrag of je emoties of je gedachten of je fantasieën opmerkt, dan kom je toch weer terug bij het onderwerp ‘belemmerende overtuigingen’!

Omdraaien tot positieve overtuigingen?

Je kunt er zowat éindeloos mee bezig zijn om álle belemmerende overtuigingen op te sporen en te ontkrachten door ze om te draaien tot positieve gedachten.

Belemmerende overtuigingen opsporen en omdraaien, is een uitstekende oefening! Je wordt er heel eerlijk van tegenover jezelf, je raakt losser in alle patronen die je persoonlijkheid nu opbouwen (vastzetten…?) én je creëert nieuwe gedachten over jezelf en de wereld. Het is heel fijn en nuttig om te doen.

Ik heb zelf een proces ontwikkeld om dieper in je belemmerende overtuigingen door te dringen, wat ik ‘De Plons’ heb genoemd. Kijk maar eens naar mijn artikelen daarover: ‘De Plons’ – je diepste positieve intentie opduiken & ‘Verlos jezelf van diepe, onbewuste patronen’.

Je stelt je eigen gedachten daarin steeds twee vragen: ‘Wat is mijn beperkende gedachte daarover?’ En vervolgens: ‘Wat is de positieve intentie om dat te denken?’ Dat doe je totdat je voelt dat je bij de positieve kern bent gekomen.

Focus op positieve intentie

Ik merk dat één onderdeel van dit ‘werk’ vaak het moeilijkste is om in door te dringen: namelijk de positieve gedachte die je had/hebt om een belemmerende overtuiging aan te (blijven) nemen als waarheid.

Vraag jezelf eens: Wat leverde het me op om te gaan geloven dat

– ik niet goed genoeg was?
– een deel van mij niet OK was?
– ik niet zoveel ruimte moest innemen?
– geen fouten mag maken?
– niet kan kiezen?
– niemand van me houdt zoals ik ben?
– ik niet rijk mag zijn?
– ik niet gelukkig mag zijn om … te doen?
Om een aantal voorbeelden te noemen…

Geen enkel gedrag, handeling, emotie of gedachte zou je hoeven ‘inkapselen’ met een beperkende overtuiging. Het is gewoon een stroom van ervaringen die je opdoet. Je hoeft van je ziel of van je hogere zelf of van iets dergelijks niet zus of zo te zijn of zus of zo te handelen.
Dus wáárom nam je dit soort regels aan als (tijdelijke) waarheid? Wat is/was de positieve intentie daarachter?

Het maakt niet uit welke 1001 belemmerende overtuigingen je kunt vinden in jezelf. De positieve intenties die erachter zitten zijn níet 1001 verschillende intenties. De reden om belemmerende overtuigingen te aanvaarden, is heel kort samen te vatten. En, wanneer je ‘De Plons’ doet, en daardoor door allerlei lagen van belemmerende gedachten heen zou breken, dan zou je deze positieve intentie ook vinden aan het einde:

We willen verbinding

We willen liefde ervaren. En liefde kan alleen in verbinding ontstaan. Het is het omvatten van alles wat we zijn. Door jezelf en/of door een ander. We willen begrepen worden. Je begrepen voelen, ontstaat alleen in verbinding. We willen gehoord worden. Ook dat kan alleen in verbinding gebeuren. We willen gezien worden in alles wat we zijn. Alleen mogelijk in verbinding. We willen vrede ervaren. Alleen mogelijk in verbinding met alles wat er is… Enzovoort. Uiteindelijk willen we vanuit verbinding alles ervaren.

Verbinding ervaren

Het is heel eenvoudig: we hebben ons in allerlei bochten gewrongen door belemmerende overtuigingen als waarheid aan te nemen, om zoveel mogelijk verbinding en daardoor liefde te kunnen ervaren. Verbinding is nodig om te overleven. Verbinding is de nr. 1 behoefte van een baby en dat blijft zo gedurende ons leven. Ook al willen we dat soms liever niet toegeven. Verbinding is veiligheid. Liefde kan alleen stromen in verbinding. En je eigen essentie kun je alleen in zelfliefde voelen en ervaren, wanneer je ermee in verbinding bent!

We zijn natuurlijk op atomair niveau en op een hoger spiritueel niveau altijd 100% verbonden met elkaar. Maar in onze 3d ervaring zeker niet altijd. Iedereen voelt zich wel eens verloren, overbodig of een boosdoener die liefst weg moet.

Je kunt je ook afvragen of het wel liefde was die je kreeg toen je opgroeide, wanneer hij niet ónvoorwaardelijk was. Maar je deed het met wat je kon krijgen. Want je had en hebt verbinding nodig. Je paste je aan, zo goed als je kon. Dat heeft je levenservaring gevormd en vormt je ervaringen tot op de dag van vandaag.
En zie je nu hoe je door die vóórwaardelijke liefde besloten hebt om zelf óók voorwaarden te stellen aan jouw verbinding met jezelf en de wereld? Daar zijn ze: belemmerende overtuigingen.

Is niet-verbonden zijn mogelijk?

Belemmerende overtuigingen zijn dus manieren om je op een andere manier te verbinden dan voor jou persoonlijk wenselijk is. En dat voel je in je hele lijf. Dat voelt niet speels, licht en vreugdevol. Wanneer je wel in overeenstemming met jouw essentie/ziel verbinding maakt met de wereld, dan voelt dat wel goed.

Laten we nog een gedachtestapje verder gaan. Haat zonder verbinding is onmogelijk. Boos op iemand zijn, zonder verbinding, is onmogelijk. Verdrietig zijn over een verlies, zonder nog een verbinding, is onmogelijk. Geen enkele emotie, gedachte of mening, is mogelijk zonder verbinding. Het gaat dus eigenlijk niet eens om wel/geen verbinding. Wanneer iets in je bewustzijn is, is er verbinding. Alleen misschien niet op een voor jouw ‘voorkeursmanier’. Het levert niet de ervaring op die je graag wilt.

Ons zwart-wit denken, onze neiging tot polarisatie, wil wel eens tegen ons een sneer geven over dit gedachtengoed: ‘Oh, dan wil je dus altijd dat het op jouw manier gaat? Oh, dan wil je dus altijd je goed voelen? Nou, succes…!’

Nee, het gaat er niet eens om, om altijd blij, opgewekt en goedgemutst te zijn. Je ziel komt hier om van alles te ervaren. Alles mag. Niks is uiteindelijk goed of fout. Je bent altijd in verbinding met wat er ook maar is in je bewustzijn.

Het gaat erom om dat te erkennen: ik wil verbinding ervaren op een bepaalde manier. En ik heb net gezegd dat je eigenlijk altijd al verbinden bent met alles…! Dus wáár wil een mens dan verbinding mee ervaren?

Als je altijd al verbonden was… waarmee wil je je dan verbinden?

Ik geloof dat ieder mens op zijn/haar eigen manier verbinding wil ervaren met de stroom van vreugde die alles onvoorwaardelijk doordringt. Die vreugde stroomt door iedereen heen. En via iedereen vraagt die stroom om een andere, eigenzinnige, afgestemde expressie in de wereld.

Onvoorwaardelijk verbonden zijn met alles wat iemand is, levert vreugde op. Je eigen weg vinden in een wereld met 1001 mogelijkheden, levert vreugde op. Alles wat iemand anders is kunnen omvatten in alle openheid, levert vreugde op. We willen ons verbinden met onszelf, met andere mensen, dieren, planten, energieën en alle dingen in de wereld. Ik wil verbinding ervaren met datgene waar ik me toe aangetrokken voel. Op de manier waarop ik het wil ervaren.

Je bent altijd al verbonden en tegelijkertijd zoeken we verbinding met onze eigen persoonlijke stroom van vreugde. Om die stroom, die er ook altijd al is, in het 3d aardse leven ook echt te ervaren.

Het gaat erom om te onderkennen dat je iets wil ervaren, dat je de keuze hebt om dingen te doen in deze tijd-ruimte-aarde, en dat je bij machte bent om jóuw manier van verbinding met het leven te ervaren. Je mág blij, speels en vreugdevol zijn. Je mág dankbaar en blij zijn.

Belemmerende overtuigingen opruimen kan je daarbij zeker helpen. Wanneer je dit allemaal weet en voelt, kun je je misschien zelfs meer speels en vreugdevol voelen over wat je ook maar meemaakt.

Een voorbeeld van hoe een emotie-flow kan gaan in openheid en speelsheid. Er gebeurt iets en je wordt boos. Gedachte daarover: Wow, ik ben boos. Wat een ervaring! En wow wat vind ik het ongemakkelijk dat ik zo boos ben! Wat een intens gevoel, dat ongemak… En vervolgens: wow wat voel ik veel schaamte over mijn ongemak! Jemigdepemig, wat een rollercoaster. En dan misschien: Ik zou toch best boos mogen zijn in deze situatie?? Iedereen in mijn schoenen zou nu boos zijn, zich er ongemakkelijk bij voelen en zich daarover schamen. Wat denk ik nou eigenlijk nog meer over deze situatie, waardoor ik er zo boos over ben geworden? Zie ik misschien niet wat ik hierin kan doen? Ah, ik zie het toch! Durf ik dat? Oei spannend en ja, dat ga ik doen!
Gedurende deze hele flow, blijf de stroom van lichtheid en speelsheid voelbaar.

Dan is er weer de vraag: wat is de positieve intentie om me er zo bij te voelen? Wat levert het me op?

Wanneer je bezig bent met belemmerende overtuigingen, bekijk dan hoe ze je hebben willen helpen om te voldoen aan je behoefte aan verbinding.
Dat verzacht je blik naar alles wat je wilt en mag opruimen aan belemmerende overtuigingen. En het valideert je werkelijke behoefte om onvoorwaardelijke verbinding te ervaren.

Een Completion Process helpt je dat je de imprint van een heel pakket aan niet-authentieke en dus belemmerende overtuigingen, instant te veranderen.

Ik heb al zoveel wonderen zien gebeuren voor mijn ogen…!
• Van slachtofferhouding naar een pro-actieve houding…
• Van angst een slechte moeder te zijn en geen werk te hebben, naar succesvolle schrijfster en schrijftrainster (eigen ondernemer geworden)…
• Van controlfreak naar genieter…
• Van alle verantwoordelijkheid op zich nemen…(moetenmoetenmoeten) naar zelf spelen en nieuwe dingen aangaan, voor plezier en voldoening…
• Van schuldgevoel en daardoor geen aangename toekomst willen zien, naar zich goed voelen en verder willen…
• Van nooit met het échte zelf contact durven maken naar de moed hebben om écht te zijn, eigen mening te geven.
• Van volger van schaarse mogelijkheden, naar creator van eindeloze mogelijkheden.

En die laatste geldt voor mijzelf zeker 🙂

Welke ommezwaai zou jij willen maken? Welke last wil je wel eens afleggen?

Vraag eens een gratis kennismakingsgesprek aan of neem direct een Completion Process om die ommezwaai te gaan maken.

Het verschil tussen een emotie, een gevoel en een gevoelsstaat.

Emoties
Een emotie is een relatief korte reactie op iets wat er gebeurt in je leven. Een emotie duurt zo lang als dat hij nodig is om de behoefte die eronder ligt, te vervullen. De behoefte onder boosheid bijvoorbeeld, is je ik-kracht inzetten ofwel de macht over jezelf terugnemen. Als je ergens boos over bent, kun je je afvragen: “Welke macht over mezelf leg ik bij iets of iemand in de buitenwereld neer?”

Nog een voorbeeld: de behoefte onder jaloezie is drieledig, omdat jaloezie uit drie emoties bestaat: 1. angst, 2. boosheid en 3. verdriet. De behoefte eronder is bijvoorbeeld: 1. inzien dat datgene wat je wilt, jou ook toekomt, 2. Jezelf toestaan te bewegen in de richting die je graag wilt, op jouw eigen, unieke manier en tempo en 3. stilstaan bij het beeld over wat je allemaal had kunnen bereiken/doen/voorkomen als je 1&2 eerder of anders had gedaan.

Gevoel

Een gevoel is een combinatie van fysieke sensaties, gedachten en energetische waarnemingen. Je kunt bijvoorbeeld door een zwaar gevoel in je buik, gedachten van verloren hoop en een naar beneden vallende energie in je lijf en om je heen, herkennen dat je je teleurgesteld voelt. Gevoelens zijn vaak heel herkenbaar voor iedereen, alhoewel er zeker verschillen zijn in hoe iemand iets precies waarneemt in zichzelf.

De emotionele reactie op een gevoel is compleet verschillend per persoon. De ene wordt razend vanwege het gevoel van teleurstelling, de ander blijft stil en vreet zich van binnen op. Emotionele reacties zijn vaak ook gelaagd. Als reactie op teleurstelling, kan bijvoorbeeld een palet van boosheid, verdriet en afkeer ontstaan: “Ik ben boos dat het niet gaat zoals ik wil, het doet me pijn dat ik nu niet heb wat ik wil en ik ga het nooit meer doen.” Boosheid, verdriet en enthousiasme, zouden ook kunnen als emotionele reactie. Dan maakt de teleurstelling dat je met nieuwe moed het beter wilt gaan doen.

Gevoelsstaat

Een gevoelsstaat is een langdurige emotionele staat.

Verdriet bijvoorbeeld is meestal een kortdurende emotie, als reactie op iets wat gebeurt. Als je er uitdrukking aan geeft, waardoor het verwerkt wordt, is het na een poosje weer weg. Dan ontstaat er weer ruimte voor je meer blije zelf of voor een andere emotie die je iets te vertellen heeft.

Toch kan verdriet ook een gevoelsstaat worden, waarbij je dus je verdriet iedere dag voelt, als een soort ondertoon. Dat kan zó gewoon zijn geworden, dat het je niet meer zo opvalt. Het verdriet is dan nooit volledig geuit, waardoor het gebleven is. Je boosheid blijft maar ‘hangen’, omdat je nooit een uitweg ervoor ziet en nooit manieren ziet om de macht over jezelf bij jezelf te houden. Of je jaloezie voor wat anderen bereiken en jij niet, blijft maar in je zitten.

Beperkende en verrijkende gevoelsstaten

Om dit gedachtegoed op een prettige, omvattende manier te begrijpen, kun je het beste het concept ‘goed vs. niet goed’ even uitzetten in je hoofd. Er is geen goed of fout en iedere gevoelsstaat is belangrijk. Iedere gevoelsstaat is een mogelijkheid om óf te kiezen voor vreugde, vrijheid en vrede óf om de oude patronen die de beperkende gevoelsstaat vormen, te herzien en op te lossen.

Bijna iedereen heeft een soort van palet van een aantal gevoelsstaten die maken dat we onszelf herkennen als onszelf. De een is altijd een beetje nonchalant en boos. De ander angstig en verdrietig. De ander misschien verdrietig, kritische en afkerig. Gevoelsstaten zijn onderdeel van onze persoonlijkheid, die we allemaal op onze eigen manier hebben opgebouwd uit loyaliteit aan onze afkomst, zoals onze familie en vroegere omgeving of huidige omgeving. (Hooggevoelige, empathische mensen hebben de neiging om hun gevoelsstaat steeds aan te passen aan hun huidige omgeving. Wat ook interessant is, maar daar ga ik nog wel eens meer over schrijven.)

Gevoelsstaten en frequenties van rollen, aspecten van je leven en innerlijke delen

Iedere gevoelsstaat heeft een bepaalde frequentie. Deze frequenties zijn ook te meten. (Ik doe dat zelf met kinesiologische testen, ofwel spierspanningstesten, wat ongeveer 95% accuraat is.) Zoals mensen als geheel een bepaald palet aan gevoelsstaten uitstraalt, zo is dat ook in het klein:

  1. We bekleden meerdere rollen in ons leven
  2. Ons leven bestaat uit verschillende aspecten
  3. We bestaan uit verschillende innerlijke delen, fysiek en qua lichaamsherinneringen.

Iedere rol en ieder innerlijk deel, resoneert met verschillende paletten aan gevoelsstaten.

  1. Je kunt als moeder heel bazig zijn, terwijl je op het werk veel onderdaniger bent.
  2. Je kunt op het gebied van relaties resoneren op een gevoelsstaat van 500, maar op het gebied van carrière op 200 bijvoorbeeld.
  3. Je hart kan misschien ook op 500 resoneren, maar je lever op 150, vanwege de vastgezette herinnering aan het verbod op boosheid uiten.

De gevoelsstaten boven een frequentie van 500, zijn verrijkend. Je kunt die gevoelsstaat van liefde, vreugde en vrede leren kennen, ook wanneer er ‘lagere’ gevoelsstaten in je aanwezig zijn. Ik zou dat aan iedereen willen aanraden. Die verrijkende gevoelsstaten kún je en mág je namelijk altijd blijven voelen, ook terwijl je in de beperkende gevoelsstaten zit.

Om dit verhaal te delen met de wereld.

Tegelijkertijd vind ik het zó mooi om dit soort magische gesprekken te kunnen hebben met mijn kinderen!

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan.

“Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Want die heb ik al zó lang en het was mijn eerste lievelingsknuffel!Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels écht he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dan ben ik bang dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

Ze is een beetje radeloos. Ze denkt even, en vertelt dan verder:
“Eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief.Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder op hun eigen manier. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”
Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste isniet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief…

Als ze even stopt, zeg ik: “Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding… En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.
“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als jeeen heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:
“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van álje knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haarlijfje ontspant.

“Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder datik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan. “Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels echt he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

“En eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief. Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”

Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste is niet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief… Als ze even stopt, zeg ik:

“Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding. En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.

“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als je een heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:

“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van ál je knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haar lijfje ontspant.

“Ik snap het. Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder dat ik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

nl_NLNederlands