Om dit verhaal te delen met de wereld.

Tegelijkertijd vind ik het zó mooi om dit soort magische gesprekken te kunnen hebben met mijn kinderen!

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan.

“Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Want die heb ik al zó lang en het was mijn eerste lievelingsknuffel!Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels écht he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dan ben ik bang dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

Ze is een beetje radeloos. Ze denkt even, en vertelt dan verder:
“Eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief.Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder op hun eigen manier. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”
Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste isniet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief…

Als ze even stopt, zeg ik: “Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding… En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.
“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als jeeen heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:
“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van álje knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haarlijfje ontspant.

“Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder datik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

Ilana (7) ligt al in haar bed om te gaan slapen. Ze kijkt me angstig aan. “Mamma, weet je, soms ben ik heel bang dat mijn knuffels of dat geesten mij horen.” Ze kijkt achter haar, naar een hele berg knuffels achter haar hoofdkussen en ook even om ons heen in de kamer.

“Als ik eraan denk dat ik mijn ene knuffel liever vind dan de andere, want ik vind bijvoorbeeld Oe-oe [een aapjesknuffel] gewoon véél liever dan al mijn andere knuffels… Van haar hou ik het meest! Maar dan ben ik bang dat de andere knuffels jaloers zullen worden en dat ze dan iets heel gemeens zullen doen tegen mij! Want voor mij leven mijn knuffels echt he?!” Ze is een beetje gaan huilen. “Dat ze dan wraak gaan nemen ofzo! Dat kunnen ze, want voor mij leven ze echt he?!”

“En eigenlijk vind ik ook wel al mijn knuffels heel lief. Want ze zijn allemaal wel mooi en bijzonder. De ene is heel zacht, de ander heel mooi…”

Hmmm, hier wringt iets, denk ik ondertussen. Dat laatste is niet waar. Ze vindt niet al haar knuffels even lief… Als ze even stopt, zeg ik:

“Lieverd, ik snap dat je zo bang bent en ook verdrietig als je bedenkt dat je knuffels misschien wraak zullen gaan nemen of iets heel gemeens zullen doen tegen jou. Maar ik geloof niet dat ze dat zullen doen. Echt niet. Ze zijn allemaal goed en lief. Ze leven in jouw verbeelding. En ook geesten gaan je geen kwaad doen. Maar weet je wáár ik denk dat het je zeer doet?”

“Nee”, zegt ze door haar tranen heen.

“Ik denk dat het bij jou zelf zeer doet. Dat het zeer doet in je hart, omdat je voelt dat het pijnlijk is om van iets te houden en van iets anders niet. Dan maak je zo’n verschil: jij wel, maar jij niet! En dat dóet gewoon zeer, om zo’n oordeel te hebben over mensen of dingen. Dat voel ik ook zo, als ik dat doe.”

Ik aai haar even over haar hoofd.

“Maar weet je lieverd, ik hou ook meer van jou en Tian dan van andere kinderen. Daar kan ik niks aan doen. En ik hou ook meer van pappa dan van andere mannen. Maar ik kan ook heel veel van andere mensen houden…”

“Ja, maar wij zijn je kinderen! En pappa en jij horen bij elkaar!”

“Ja, dat klopt. Daarom is dat ook zo. Maar weet je, ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat het je pijn doet wanneer je van de ene knuffel meer kan houden dan van de andere. Weet je waarom?”

“Nou?”, zegt ze.

“Ik geloof dat je die pijn alleen maar kunt voelen als je een heel puur hartje hebt. En dat vind ik er zo mooi aan!” Ik kijk haar blij aan. Het maakt me blij om zo met haar te praten. Ik ga verder:

“En je mag best van je lieve Oe-oe het méést houden, van ál je knuffels. Je mag altijd een voorkeur hebben!”

Ik voel even bij mezelf. Dat doet nog steeds een beetje pijn. Maar het is een soort vreugdevolle pijn.

“Dat doet nog steeds een beetje pijn he?” vraag ik Ilana. Ze knikt. “Maar die pijn voelt wel heel zacht… Eigenlijk wel alsof dat klopt ofzo. Volgens mij doet het alleen écht pijn als je iets wegduwt om iets anders liever te kunnen vinden. Of mooier. Als je iets wat je minder vindt, echt buitensluit. Met een scheiding ertussen. Dan doet het zeer.”

Er begint een lichtje te stralen in haar ogen. En haar lijfje ontspant.

“Ik snap het. Dus ik kan gewoon van iets houden! Zonder dat ik iets anders minder lief of mooi hoef te vinden!”

“Ja!”

Dan vraagt ze of ik pappa nog even wil halen voor een kus en een knuffel.

“Tuurlijk schat. Welterusten alvast.”

Vaak denken mensen angstig dat (een deel van) onze diepste beweegredenen negatief zijn en slecht. Zeker als het om negatief gedrag gaat. Maar dat is helemaal niet zo! Onder ieder gedrag zit een positieve intentie. Ieder gedrag dient je op een bepaalde manier.

Dat iets je dient, betekent niet dat het ook meteen positief is. Want als je je verstopt, omdat je daardoor confrontatie kunt vermeiden, is dat nog niet meteen positief. Het voelt bij lange na niet positief! Er hangt dan nog zoveel omheen..

Daarom is je DIEPSTE positieve intentie ook zo belangrijk om te leren vinden. Die voelt wél altijd positief. Die voelt zelfs heerlijk en krachtig. Puur en authentiek.

Ik heb een eenvoudige, heel diepgaande oefening voor je om je diepste positieve intentie achter ieder gedrag te ontdekken. Je komt in ongeveer 15-30 minuten uit op de bodem van je onderbewuste: bij je diepste positieve wensen, verlangens en behoeften!

Je oordeel over negatief gedrag zal wegsmelten als sneeuw voor de zon! Je kunt DIRECT je positieve intentie gaan ervaren, inplaats van via een enorme, onbewuste omweg. Je kunt je positieve intenties gaan vieren.

Je kunt deze oefening het beste opschrijven.


De Plons gaat zo:

  1. Waar heb je last van?
    Je benoemt een negatieve situatie óf negatief gedrag van jezelf. Iets waar je een hekel aan hebt, iets waar je weerstand tegen hebt of iets wat wringt. Gewoon iets negatiefs.
    Voorbeeld:
    Mij wordt gevraagd om een positieve emotie te voelen in mijn lijf.
  2. Wat is je negatieve overtuiging over de situatie of het gedrag?Voorbeeld:
    (-) Ik kan geen emoties voelen in mijn lijf. Ik denk dat is het niet kan of het niet goed doe. (-)
  3. Op welke manier dient het je om deze overtuiging te hebben?Voorbeeld:
    (+) Het houdt me veilig door niet zomaar iets positiefs te kunnen ervaren. (+)
  4. Herhaal de vragen 3. en 4. tot je uitkomt bij de diepste positieve intentie. Daarbij voel je meestal ineens een grote rust, liefde en sereenheid.

Vervolg voorbeeld:
(-) Positieve dingen zijn moeilijk te ervaren met andere mensen.

(+) Dan hoef ik niet de angst voor oordelen van andere mensen onder ogen te komen.

(-) Er komt altijd een moment dat de oordelen van andere mensen over mij neerbuigend, pesterig en denigrerend zijn.

(+) Dan hoef ik geen moeite te doen om mijzelf te laten zien. Dan mag ik opgeven. Dan is het gerechtvaardigd om niks te doen.

(-) Als ik mijzelf laat zien, ontstaat er afstand tussen mij en de ander. Het betekent dat ik anders ben dan de ander, en dat doet zeer.

(+) Ik wil graag verbinding en blijven ervaren met andere mensen. Iets waar niks persoonlijks tussen zit.


Bij die laatste positieve intentie ontstaat er een plotselinge rust en een ontlading. Dat is het signaal dat we zijn uitgekomen bij de diepste intentie in dit verhaal, een puur verlangen naar verbinding. Iets wat hopelijk iedere pasgeboren baby ervaart en gegund wordt. Iets wat het pure hart graag wil ervaren in deze wereld.

Wat is ervoor nodig om dat hartsverlangen waarheid te maken? Waar zit de energie of de deur waarmee het mogelijk is om verbinding met andere mensen te ervaren, zonder dat er iets persoonlijks tussen zit?

Wist je dat er ALTIJD een positieve intentie verborgen ligt onder ieder ‘negatief’ gevoel of gedrag? Het hoeft niet persé positief te voelen, maar de intentie is positief.

Gisteren hadden Wietse en ik Erik over de vloer. Hij gaat meedoen met ons nieuwe mentorschap-programma. (Daar vertel ik je binnenkort nog wel meer over.)

Door allerlei kleine gebeurtenissen, voelde Erik zich steeds weer onrustig. Dat zorgde ervoor dat hij niet écht aanwezig kon zijn in het moment. Hij had er zelf iedere dag last van. Ook bij ons waren er genoeg aanleidingen om onrust te ervaren. Hij liet zich afleiden door onze kat die binnenkwam. Hij raakte verward door een ‘vlokje energie’ die van mij naar hem toe ging. Middenin een gesprek waren zijn gedachten ineens bij een vriendin van hem. Ook daarvan werd hij onrustig. De hele tijd flakkerde de onrust weer op. Het was eigenlijk nooit helemaal weg.

Je moet weten dat Erik supergevoelig is voor energieën en nogal helderziend, helderwetend en heldervoelend is. Hij wil dolgraag leren leven met die gevoeligheden en ze kunnen gebruiken. Niet per se als werk, maar gewoon, om dat deel van zichzelf ook een vreugdevolle plek in zijn leven te geven. Om het te kunnen delen met anderen. Maar die onrust zat hem dus nogal in de weg.

Misschien denk je: hij kan toch gewoon zijn onrust aanvaarden? Dan heeft hij er ook geen last meer van! En ja, dan kan, maar alléén als de keuze om de onrust te aanvaarden 100% authentiek is. Anders werkt het gewoon niet. Bij Erik werkt dat in ieder geval niet, omdat het voor hem niet authentiek is. Zijn onrust vraagt om een nieuw, bewust inzicht in iets. Zolang die groei niet plaatsvindt, blijft de onrust kabbelen en krabbelen.

Erik wil juist graag rust ervaren. Het is een echte wens! En waar een wens is, is een weg, nietwaar? We zijn gister meteen met de (on)rust aan de slag gegaan.

We stapten in een kort proces, met als aanleiding dat Erik zich onrustig voelde toen hij aan een vriendin dacht. Ik heb dit proces ‘De Plons’ genoemd. Het gaat zo:

Startpunt (situatie/dynamiek & gevoel erbij) van Erik: “Ik denk aan die vriendin en voel me er onrustig door.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie om je onrustig te voelen?”

Erik: “Door de onrust kan ik me focussen.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘focussen’?

Erik: “Als ik niet gefocust ben, verzin ik dingen die er niet zijn.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van die gedachte?”

Erik: “Het maakt dat ik meer vertrouw op wat ik ervaar en binnenkrijg.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over wat jij ervaart en binnenkrijgt?”

Erik: “Ik laat te veel energieën toe, waardoor ik mij leeg voel.” (-)

Ik: “Wat is de positieve intentie van ‘te veel energieën toelaten, waardoor je je leeg voelt?”

Erik: “Ik help er anderen mee.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over ‘anderen helpen’?”

Erik: “Anderen helpen gaat altijd ten koste van mij.” (-)

Ik: “Was is de positieve intentie om dat zo te laten gebeuren?”

Erik: “Anderen mij zo te laten gebruiken, levert mij een goed gevoel op.” (+)

Ik: “Wat is je negatieve overtuiging over dingen die jou een goed gevoel opleveren?”

Erik: “Mijn goede gevoel gaat ten koste van anderen. Ik heb er anderen voor nodig.” (-)

Ik: “Wat is je positieve intentie om afhankelijk te zijn van anderen om je goed te voelen?”

Erik: “Ik wil graag geliefd zijn en verbinding ervaren.” (+)

Paf, daarmee valt het allemaal op zijn plaats. Er is ineens rust en sereenheid in de kamer. We kijken elkaar glimlachend aan.

Geliefd zijn en verbinding ervaren zijn basisbehoeften. Ieder onderstreept zinsdeel in de lagen die we hebben doorlopen, zijn een diepe behoefte. Het zijn heel algemene behoeften die ieder op zijn eigen manier mag vervullen.

Dit deel van het proces is heel eenvoudig, zoals je ziet. Je vraagt steeds afwisselend naar positieve intenties van negatieve dingen, en naar negatieve overtuigingen over positieve dingen. Op die manier bewandel je een zwaar ingesleten groef van zich herhalende ervaringen in je onderbewuste. De ontspanning die ontstaat, is heerlijk. De ‘herhaalgroef’ is al bijna opgelost nu.

Als je dit deel van het proces ‘De Plons’ hebt gedaan, is er nog een tweede deel. In het tweede deel kunnen alle negatieve overtuigingen nu gemakkelijk losgelaten  worden en alle positieve intenties mogen toegelaten worden. Dat gaat zo:

Zorg dat je verbonden bent met Source en Midden Aarde. Stel je een energiekanaal voor, die vanuit je hart naar beneden gaat, naar Midden Aarde, vervolgens terug naar jou, door je heen naar boven, naar Source, het veld van oneindige mogelijkheden. Zoek stuk voor stuk de energie op van iedere negatieve overtuiging, in of om je lijf heen. Bedank iedere energie en voer die af naar boven of naar beneden. Kijk maar welke kant het op wil.

Vervolgens zoek je in en om je heen naar de energie van iedere positieve intentie. Bedank de energie stuk voor stuk en nodig ze uit om helemaal in je te stromen en met je mee te leven. Zeg bij iedere energie: “Ik ben dankbaar en gelukkig dat je er bent.” Om helemaal in de lift te gaan, kun je een paar keer deze zin afmaken: “Ik ben zo dankbaar en gelukkig dat… (vul maar in)” Als je dat een stuk of tien keer hebt gedaan, voel je je waarschijnlijk ‘on top of the world’. Dat mag ook wel eens toch??!! Geniet even lekker na.

Dit is ‘De Plons’, een heel lichte methode om tot op de bodem van je onderbewuste te duiken en je te verlossen van diepe, onbewuste patronen.

Toen ik 19 was, in 1999, boekte ik een vlucht naar Australië. Ik wilde daar een jaar gaan backpacken nadat ik mijn middelbare schooldiploma had behaald. Mijn beste vriend van de middelbare ging ook. I was super enthousiast om te vertrekken over een paar weken! Ik besloot om door al mijn spullen heen te gaan voordat ik zou vertrekken. Lekker opruimen. Dingen weggooien die ik niet meer nodig had. Andere spullen in dozen doen. Meenemen wat ik nodig zou hebben in het komende jaar. Dat opruimen… hmmmm was een uitdaging voor mij. Ik begon bij het uitzoeken van kleding. Ik maakte een stapel van kleren die ik ging wegdoen. Ook een stapel ‘misschien’ waar ik nog geen beslissing over wilde nemen op dat moment. En een stapel van kleding die ik mee wilde. Zo, klaar. Geweldig! Alleen nog even door de stapel ‘misschien’ heen. Maar toen… Ik ging weer door iedere stapel heen en begon kledingstukken van de ene naar de andere stapel te verplaatsen. Steeds opnieuw en opnieuw… Totdat ik er helemaal gek van werd. Het hele gedoe maakte me boos en verdrietig. Gewoon niet te weten wat ik wilde houden, meenemen of weggooien. Ik schoot echt voor geen meter op. Ik kreeg het idee dat ik compleet vast liep en vond het ook nog eens treurig van mezelf. Hoe moeilijk kan het zijn om je kledingkast op te ruimen??? Toen herinnerde ik mij iets: mijn moeder had me pas geleden iets verteld dat ik heel fascinerend vond: ieders lichaam reageert op gedachten, etenswaar en medicijnen met een sterkere of zwakkere spierspanning. Sterk betekent ‘ja’, zwakker betekent ‘nee’. Je kunt het testen wanneer je je arm gestrekt vooruit steekt en iemand anders er zachtjes verend op laat duwen. Ik besloot te experimenteren met keuzes maken op basis van mijn spierspanning. Ik zou ieder kledingstuk oppakken, vragen stellen en mijn spierspanning testen. Omdat ik alleen was, nam ik een vrij zware lamp die ik niet kon optillen wanneer het antwoord ‘nee’ was. Als het ‘ja’ was tilde ik de lamp gemakkelijk een stukje in de lucht. Ieder kledingstuk werd zo heel gemakkelijk ingedeeld in drie stapels: meenemen, bewaren of wegdoen. Ik had geen ‘misschien’ stapeltje meer! En ik voelde me tevreden met de verdeling die ik had gemaakt. Nooit heb ik spijt gehad van een keuze die ik met de lamp heb gemaakt. Het jaar dat ik in Australië was, heb ik niks gemist. Ook daarna niet. Het voelde perfect en compleet. Dat blije, tevreden en zelfs een beetje speelse gevoel, is altijd bij me gebleven. Het is ontzettend fijn om voor jezelf de juiste keuzes te maken. Ondertussen heb ik geen lamp meer nodig. In de loop der jaren heb ik de manier van vragen stellen verfijnd. Ik hou rekening met waarheden die uit mijn schaduwkant komen. Maar de manier van eerlijke en authentieke keuzes maken is nog altijd een van mijn favoriete tools. Ik noem het nu Truth Resonance. Truth Resonance is het vermogen om je eigen waarheid te voelen in je lichaam. Ik vind dit verhelderende vermogen de meest belangrijke sensor van je innerlijke kompas, om mee verbonden te zijn. Je kunt van alles met Truth Resonance. Je kunt antwoorden krijgen op vragen uit je jeugd, over je ouders, over dingen in de wereld, over dingen in de onzichtbare wereld. Over je vermogens, talenten en passies. Ik heb een dagtraining ontworpen om Truth Resonance te leren gebruiken. Je gaat leren hoe je je waarheid kunt voelen, hoe je vragen kunt stellen, hoe je vragen kunt stellen over de antwoorden die je krijgt. En zelfs hoe je te weten komt wat je op dit moment het liefste doet. Zodat je helderheid krijgt over allerlei zaken in je leven én de flow van het nu kunt leren kennen. Truth Resonance is een heerlijk poetsdoekje voor je vermogen om in de stroom van JOY te zijn. Het eerstvolgende evenement Truth Resonance is op zaterdag 2 maart 2019 in Breda.

Beelden doen iets met je. Zeker empathische mensen, die heel gemakkelijk een bepaalde sfeer aanvoelen en andermans gevoel kunnen meevoelen, zullen dit herkennen.

Wat gebeurt er met je als je een foto van een kapotgeschoten huis ziet? Of als je in je hoofd een plaatje creëert van een kapotgeschoten huis? Wat gebeurt er met je als je een lieveheersbeestje ziet of eraan denkt? Of aan iets anders wat je lief en mooi vindt. Voel je wat beide beelden met je doen?

Ons hele systeem, ons lijf, onze emoties, onze gedachten, alles reageert op datgene waar we op focussen. Soms kan zelfs de ruimte waarin je bent, lijken te veranderen door hoe je erbij zit. En dan verandert het voor jou ook echt.

Als je je er bewust van bent dat je heel empatisch bent, en dus ook heel open bent voor beelden, kun je het ook vóór je laten werken.

Stel, je loopt in een winkelstraat, en je hebt last van ál die mensen om je heen. Al die wandelende verhalen, al die energieën.. Misschien kun je een zuil van licht om je heen creëren vanaf de grond (of vanaf nog dieper) tot helemaal in de hemel. De zuil is liefdevol, open en volledig in acceptatie voor alles wat er is om je heen. Tegelijkertijd houdt het licht jouw energie bij jou. Zodat je vol blijft van jouw eigen energie. Lijkt je dat niet heerlijk?

Je eigen gecreëerde beelden kunnen je enorm helpen in het dagelijks leven. En misschien ontdek je wel dat het ook heel leuk kan zijn om je verbeeldingskracht te gebruiken. Je vermogen te visualiseren. Het is een speelse manier van omgaan met de wereld. Iets wat we als kind allemaal gedaan hebben, als we aan het spelen waren. (Tenzij onze omgeving te onveilig was om te kunnen spelen.)

Ik zal nog een voorbeeld geven uit mijn eigen ervaring. Het gebeurt wel eens dat ik ergens bang voor ben. Bijvoorbeeld om van mij te laten horen in een groep. Soms wil ik gewoon graag iets zeggen. Maar zeker als dat tegen iemands haren in zou kunnen strijken, vind ik dat soms heel spannend. Hoe erg het is, is beetje afhankelijk van de persoon tegenover mij. Wat mij dan helpt, is dat ik mij voorstel dat ik een kindje (ikzelf) op schoot heb, die het eng vind om iets te vertellen. Ik praat dan met haar in mijn hoofd: “Ja, natuurlijk vind je het spannend om van je te laten horen. Ik snap helemaal dat je bang bent. Iedereen die in jouw schoenen zou staan, zou zich zo voelen. Wil je wel dat het gezegd wordt?” Als een ouder, zorg ik voor het angstige kindje en laat haar zien dat ik er onvoorwaardelijk voor haar ben.
Meestal is zelfs alleen het beeld van een kindje dat even gezien en begrepen wil worden in haar toestand, voldoende. Er daalt dan een zekere rust neer en een gevoel van verbinding met mezelf.

Soms kun je ook beelden in je eigen verbeelding vinden, die op een heel diep niveau doorwerken. Zo heb ik eens deze driehoeken gezien in mijn verbeelding.

Eerst ben ik op zoek geweest naar ‘de betekenis’. Nergens online vond ik echter precies deze vorm. Ik heb meerdere mensen gevraagd wat het is. Tot aan een geweldig channel aan toe: Pamela Aaralyn. Zij wist mij te vertellen wat de tekening betekent. En ook andere tekeningen die ik heb gemaakt. Maar ik ga het je niet vertellen. Want het heeft eigenlijk weinig betekenis. Je eigen ervaring, gevuld met jouw beelden, is het enige wat telt. Het gaat mij erom om jou met jou te verbinden. En deze tekening kan je daarbij helpen, als je het gebruikt zoals jouw eigen intuïtie je ingeeft. Je eigen nieuwsgierigheid, je eigen interesse, je eigen plezier.

Ik wil je graag uitnodigen om deze driehoeken te ervaren, naar eigen inzicht te gebruiken en te voelen wat het met je doet.

Namasté

Ben jij ook wel eens wakker geworden na een droom, en dat je dacht:

“Wooow, dat was indrukwekkend! Of eng? Of bijzonder…! Ik ben benieuwd wat dat betekent?!”

Ga je dan ook online zoeken naar de betekenis van ieder element uit je droom? En dat je er dan altijd op uit komt, dat de verklaring nét niet helemaal past voor jouw droom? Dat klopt, algemene uitleg klopt nooit helemaal. Want iedere droom is uniek en ook de uitleg is uniek.

Dus hoe vertaal je nu jouw specifieke droombeelden naar een heldere boodschap? Hoe kun je de dynamiek van dromen begrijpen?

Waarom dromen vertaald moeten worden
Het verhaal dat je meemaakt in een droom is niet letterlijk te verklaren. Als je droomt dat je aan het vliegen bent, betekent dat niet dat je letterlijk kunt vliegen of gaat vliegen in een vliegtuig. Het heeft misschien te maken met een gevoel van vrijheid. Of juist met ónvrijheid als het vliegen zwaar is.. Maar dan ga je richting een symbolische verklaring.

Een droom is ook niet helemaal symbolisch. Deels wel, maar ook niet helemaal. Want dan zou een online droomwoordenboek volledig uitkomst bieden. Stel dat je ‘vliegen’ hebt opgezocht. Het voelt waar dat het vliegen te maken heeft met een gevoel van vrijheid. Dat heb je een heel klein aspect van je droom verklaard…

Het grotere plaatje, de hele dynamiek van alle elementen in je droom heb je nog niet te verklaard met een symbolische duiding. Want waarom vliegt je? Waar vlieg je? Hoe zie je eruit? Wat zie je allemaal om je heen gebeuren terwijl je vliegt? Al die factoren samen zijn belangrijk in een droom.

Een droomwoordenboek kan nooit een unieke combinatie van elementen samen uitleggen. Stuk voor stuk opzoeken en dan samenvoegen werkt ook niet. Voor mij is dat echt te gebrekkig… Ik hou van een 100% match tussen de droom en de uitleg ervan. Dus de droom moet op een andere manier vertaald worden.

Een droom is een frequentie match
Een droom ontstaat in de ruimte buiten ons lichaam. Als we slapen gaan we uit ons lichaam. Buiten ons lichaam gelden andere ‘regels’ voor een ervaring, zou je kunnen zeggen. Wanneer je terugzakt in je lijf en wakker wordt, word er voor de buiten-lichamelijke ervaring een reeks matchende beelden gecreëerd. De match ontstaat door de overeenkomst in frequentie, niet door een match in letterlijke of symbolische betekenis. Het droomverhaal komt dus in frequentie overeen met je buitenlichamelijke ervaring.

Channel je eigen droom
Om de beelden in een droom te begrijpen, moet je een tool gebruiken die op hetzelfde niveau functioneert. Een tool die kan werken met de ‘regels’ van ervaringen buiten ons lichaam, buiten onze 3d wereld. En dat is: channeling. Of: intuïtief visualiseren.

Je kunt je afstemmen op de verschillende elementen in je droom. Zo kun je ieder element afzonderlijk ervaren en vanuit ieder element de droom beleven. Wat is de functie van mij als dit element? Wat wil ik? Ken ik de hoofdpersoon? Wat heb ik nodig? Je kunt ook in gesprek gaan met een andere element in de droom. Je gaat het droomverhaal als het ware intuïtief uitbreiden, door de elementen verder te laten leven.

Methode van dromen channelen
1. Herbeleef je droom, net zoals je het hebt gedroomd van begin tot eind. Vertel als ‘ik’.
2. Schrijf alle elementen op die voorkomen in je droom. De personen/dieren/entiteiten/ruimtes/voorwerpen.
3. Beleef de gehele droom vanuit het perspectief van één van de andere elementen. Stel jezelf (als element) vragen als: Wat doe ik hier? Hoe voel ik me? Wat wil ik? Wat is mijn rol in het leven van de dromer?
4. Herhaal dit herbeleven van de droom vanuit het perspectief van alle andere elementen
5. Ga intuïtief de interactie aan tussen de verschillende elementen
5. Sta toe dat de herbeleving en interactie met alle elementen uit de droom, de droom verder laat ontwikkelen. Omdat je daardoor niet alleen de boodschap begrijpt, maar ook een stap verder gaat in het proces dat de droom je bracht. Het wordt een soort van familie-droom-opstelling.

N.B. Ieder element is een onderdeel van de dromer zelf. Dus: een gedroomde vriend vertegenwoordigt ook een deel van de dromer zélf, niet die werkelijke vriend in het 3d leven. Misschien is het een innerlijk kind, dat in frequentie overeen komt met het gevoel wat je bij je echte vriend hebt. Het gaat in 99% van de dromen over jou, niet over wat er gebeurt in het leven van andere mensen.

Heel af en toe gebeurt het, dat je in een droom iets ziet voor een ander. Dan kan het een goed idee zijn om je droom/visioen te delen met diegene waarover je gedroomd hebt.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat een droom volledig herbeleven en laten bewegen, net zo krachtig is als een Completion Process doen. Want net zoals het bij een CP gaat het om verbinding maken en integratie met delen van jezelf. Dat brengt een energetische shift met zich mee! En heel veel vreugde en verbinding met een energetische laag van jezelf die je anders niet zoveel meemaakt.

Wil je graag samen de boodschap van jouw dromen ontrafelen? En daarmee ook je eigen channelvaardigheden verder ontwikkelen? Laat het me weten! Ik ben dol op werken met dromen!

nl_NLNederlands