Verborgen gevoelsstaten in droom

Waw! Dat was een heerlijke droom! Jemig, jammer dat ik wakker ben geworden… Ik had wel langer op dat paard willen rijden!!

Ken je dat? Dat je dromen zó tof zijn dat je wel langer wilt dromen? Of dat je heerlijke kunt verdwijnen in dagdromen, waarin je van alles meemaakt? Of is het voor jou andersom? Heb jij vooral verveldendedromen waarbij je juist blíj bent dat je weer wakker bent?

De impact van dromen
Dromen kunnen nogal een impact hebben. Zelfs op hoe je je voelt overdag. Positief of negatief. Heb je dat ook? Vraag je je dan wel eens af wat het allemaal te betekenen heeft? Dromen zijn een geweldige manier om je onderbewuste bewust te maken! Om aspecten die je nog niet weet over jezelf, te ontdekken!

De boodschap van dromen
De boodschap van een droom is altijd positief en kracht gevend. Ook wanneer de droombeelden angstig of vervelend zijn. Zelfs bij nachtmerries. Ik heb het nog niet anders meegemaakt 🙂 En ik heb ook echt wel hele nare dromen gehad, waarin ik gebeten werd door wolven, waarin ik neergeschoten ben met een pistool, of dat het licht het maar niet deed en er was íets vlakbij! Dan werd ik wakker met mijn hart in mijn keel. Kadengkadengkadeng.. Toch gaf de verborgen boodschap me altijd kracht.

Jij, en niemand anders, weet wat je droom betekent
Laat me je iets op het hart drukken: niemand weet beter wat je droom betekent dan jij! Hoe je de betekenis van je droom ontdekt, beschrijf ik hier. Heel kort: je herbeleeft de droom vanuit de belangrijkste elementen die voorkomen in de droom. Ik geef je een voorbeeld.

Mijn superpower paardendroom!
Dit is één van mijn liefste dromen met de gechannelde verborgen boodschap erbij.

“Ik sta op een grote rechthoekige vorm, een beetje als een bank, donkerbruin, zacht, ongeveer twee meter hoog. Ik ben een meisje met halflang blond haar, een jaar of 5. Ik weet niet zo goed hoe ik daar kom, zo hoog.
Wat is er om me heen? Een soort binnenbak van een manege. Er ligt zand in de ruimte en de ruimte is afgesloten door een houten plafond en muren, zoals je kunt verwachten in een manege. Verderop in de bak zijn een aantal paarden. Wow, hele grote paarden! Ze zijn een beetje verborgen in de mist, maar ik kan zien dat ze donkerbruin zijn en dat ze heeeeel groot zijn. Hun hoofden zijn wel een hele armlengte groot.
Eén van de paarden kijkt me nu aan en ik schrik ervan. Hij is zó groot en zijn energie is al even groot. Even sta ik als aan de grond genageld op mijn platform. Tegelijkertijd voel ik een immense rust en liefde uit de mooie zwarte ogen van het paard komen. Waw, zo vriendelijk, ZO vriendelijk… ongelooflijk. Mijn hart ontspant. Het paard komt nu langzaam naar me toe lopen tot het vlak voor me staat. Ik strek mijn hand uit en aai hem voorzichtig over zijn neus. Die ook echt heel groot is! Mijn handen lijken zo klein… Dan aai ik hem over zijn hele hoofd en knuffel hem. Wat een lief dier!
Dan vraagt hij me of ik een ritje op zijn rug wil maken? Ja, dat wil ik wel. En meteen zit ik op zijn brede rug. Alweer verbaas ik me erover dat het paard zo groot is. Zijn rug is zo breed dat ik er heel comfortabel op kan zitten.
Hij begint te lopen, we zijn nu buiten in een bos. Eerst zak ik nog wel eens wat naar de zijkant door zijn rustige schommelende bewegingen. Dan moet ik mezelf weer terug in het midden schuiven. Even later zit ik steviger en voel ik me één met de brede rug. Het paard gaat nu ook harder en draaft door het bos. Wat gaat dat heerlijk! Daarna galopperen we over een graslandschap met hier en daar een boom. Ik zit stevig, alsof ik één ben met het paard. We gaan heel hard met die grote benen van het paard! Dan zijn we weer terug in het bos. Ik buig soms opzij of ik buk voor de bebladerde takken. We stappen nu. Dan zijn we weer terug in de manege, in de binnenbak. Ik stap van de rug van het paard af. Ik sta weer op het zachte platform. Het paard Ik wordt wakker.”

Dit is de hele droom. Vervolgens ga ik de droom nog eens nadromen vanuit het perspectief van de belangrijkste elementen: het paard, de manegebak en het platform. Die elementen ga ik channelen, om hun karakter en betekenis te ontdekken.

Perspectief van het paard:
“Ik voel me groot, stevig en imméns rustig. Ik ben groot! Ik behoor tot een grote-paarden-familie. Ik ben omgeven door mijn familie. Ik ben één en al liefde en rust. Mijn hoeven staan stevig op de grond. Mijn lichaam is groot. Ik beweeg me makkelijk, moeiteloos zelfs. Mijn bewegingen zijn rustig en trefzeker. Mijn geest, mijn verstand (mind) voelt helder, kalm en ‘zacht’. Alsof mijn hoofd binnenin zacht is en helder.
Ik zie verderop een klein meisje staan op een zacht, bruin ding. Wat een lief meisje! Ik weet dat ze niet weet wat ze daar doet, op dat platform. ze weet niet hoe ze daar komt en waar ze naartoe zal gaan. Ze kijkt wat om zich heen. Haar lijfje is niet helemaal recht, maar een beetje voorover gebogen schouders. Ik wil wel naar háár toe. Contact maken. Ze ziet dat ik naar haar kijk. Ze kijkt wat angstig. Ik blijf even staan. Dan kijkt ze niet meer angstig, meer nieuwsgierig. Ik loop naar haar toe. Als ik voor haar sta, aait ze m’n neus. Een fijn klein, fris handje aait me over mijn hele hoofd. Heerlijk! Ik verheug me over dit contact en voel mijn hart blij en speels worden. Zullen we gaan rijden? vraag ik haar telepathisch. Meteen zit ze op mijn rug. Zo’n licht mensje! Eerst maar voorzichtig door het bos lopen. Af en toe voel ik haar wat opzij schuiven. Dan trekt ze zich aan mijn manen weer terug naar het midden. Als ik voel dat ze stevig zit en met mijn bewegingen meebeweegt, ga ik harder lopen. Draven, galopperen, het smallere paadje van het bos laten we achter ons. Nu vliegen we bijna door een graslandschap. Na een tijdje ga ik weer terug door het bos, naar de manege. Het meisje is weer op het platform. Ik ben terug bij mijn familie. Het meisje ziet me al niet meer. Ik weet dat ze me nooit meer zal vergeten.”

Perspectief van het platform:
“Ik sta hier, maar ik heb geen idee wat ik hier doe. Werkelijk geen idee. Het enige wat ik weet, is dat ik dat kleine meisje boven op mij heb gezet en dat dat de bedoeling is. Maar waarom, weet ik niet. Ik heb gewoon een arm gebruikt (die ik blijkbaar heb) en het meisje boven op mij gezet. Hop! Dat is dat.
Ik zie dat de paardenbenen naar mij toe komen. Maar ik kan niet zien wat er verder allemaal gebeurt daar boven. Daar bovenin kan ik niks zien. Het paard en het meisje zijn even weg. Dan zijn ze weer terug. Het meisje staat weer boven op mij.”

Perspectief van de binnenbak:
“Ik zit in de nok van het plafond en de hele bak is mijn lichaam. Ik omhul alles. Ik kan alleen maar toekijken en ik heb het idee dat ik niet bij de scène hoor. Niemand ziet mij hier. Ik zie het meisje ver weg onder mij op het platform staan. Ik zie het paard er naartoe lopen. Ik zie dat het meisje en het paard gaan rijden, de bak uit gaan. Ik kan niet mee, want het voelt alsof er een ballon tegen mijn buik aan gedrukt zit die mij tegenhoudt. Ik moet hier boven blijven. Ik wil eigenlijk dichterbij zijn en mee gaan met de rit. Want eigenlijk kan ik vliegen. Dat geloof ik.”

Nu ontstaat er een interactie tussen de elementen van de droom. Het verhaal wordt vervolgd.. Het leeft verder en laat zijn helende kracht zien.
Wat is de ballon die je tegenhoudt?
Ik hoor er niet bij hierboven. die ballon is het gevoel dat ik er niet bij hoor. Dat ik niet gezien wordt. Ik moet hier boven blijven en toekijken, zonder dat ik iets mag doen. Oh, nu kijkt het paard omhoog en ook het meisje ziet me. De ballon verdwijnt en ik zweef naar beneden. Ik ben een soort wezen van lucht in de lucht. Ik heb uitvloeiende vleugels, alsof ze steeds aangroeien en opgaan in de lucht. Als een eindeloze stroom. Ik ga mee met het paard en het meisje tijdens hun rit. Het paard kijkt af en toe op en knikt ‘yeah!!’ en ik zelf vlieg speels om hun heen. Even vlieg ik weer boven ze, dan ineens ín een blaadje, waar ik allemaal groene stromen zie en water in groene bubbeltjes. Dan vlieg ik naast het hoofd van het paard. Ik voel me speels en vrij. Ik kan in álles veranderen, als ik dat wil. Ik hou van het meisje op de rug. Oh eindeloos hou ik van ze. Als we terug in de bak zijn, blijf ik dichtbij het meisje. Ik ga zitten op het platform, vlak naast haar. In haar bijna.

Dan ineens ben ik het platform en de ‘lucht-engel’ zit op mij. En het meisje staat op mij, net na de rit. Nu weet ik ineens wat ik gedaan heb. Ik heb het meisje opgelift, de hoogte in, zodat ze het paard in de ogen kon kijken. Oh, dat was mijn functie. Natuurlijk! Nu was ik een zacht groot platform, maar ik weet ineens dat ik ook een hard houten platform kan zijn. Ik kan een vliegende boomstam zijn. Of een grote plaat die meerdere mensen optilt. Ik zie ineens een wereldbol voor me, met allemaal platformen, overal, onder alle mensen. En ik voel me verbonden met al die platformen. Overal gaan platformen de lucht in, om mensen op te tillen. Ik moet er van lachen, dat beeld van een wereldbol vol opspringerige platformen in alle soorten en maten. Poink, poink! Het paard knuffelt me even met zijn grote hoofd.

Wat een geweldige droom! En alle elementen zijn delen van mij. Sinds ik deze droom heb uitgewerkt op deze manier, ben ik me bewust van deze wonderlijke drie-eenheid:
• Het paard met zijn onvoorwaardelijke liefde
• Het platform met zijn gevoel de verbondenheid en het vertrouwen
• De lucht-engel met haar speelsheid en de veranderlijkheid
Een soort drie-eenheid van gevoelsstaten: onvoorwaardelijke liefde, vertrouwen en speelsheid.

Heb je ook een droom gehad of een visoen, die je misschien op je magische vermogens of gevoelsstaten wil wijzen? Je zult aangenaam versteld staan! Gebruik deze methode (link opent blog Tip over dromen begrijpen).

Leave a Comment